احساسات به عنوان یک عامل ریسک در بازار سرمایه: تحلیلی از بورس اوراق بهادار تهران در چارچوب عامل تنزیل تصادفی (SDF)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دکتری، اقتصاد مالی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/ijer.2023.73028.1175چکیده
این مقاله به بررسی تأثیر احساسات به عنوان یک عامل ریسک بحرانی در بازار سرمایه میپردازد که منجر به انحرافات رفتاری در قیمتگذاری داراییهای مالی میشود. ما تخمینی از مدل قیمتگذاری دارایی را براساس چارچوب عامل تنزیل تصادفی (SDF) پیشنهاد میکنیم که هر دو رویکرد سنتی و رفتاری را دربرمیگیرد. با بسط مدل قیمتگذاری دارایی مبتنی بر مصرف (CCAPM) و وارد کردن احساسات به تابع مطلوبیت از طریق معادلات اویلر و روش گشتاورهای تعمیمیافته (GMM)، بورس اوراق بهادار تهران را تحلیل میکنیم. برای تعیین کمیت احساسات، از شاخص گردش مالی بازار به عنوان یک شاخص قابل اعتماد استفاده میکنیم. مطالعه ما دوره زمانی 1390 تا 1399 و 18 گروه بورسی شامل 63 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران را دربرمیگیرد. نتایج حاکی از آن است که مدل (SDF) رفتاری سازگاری و کارایی بالاتری نسبت به مدل سنتی ارائه میدهد که نزدیک به پویایی مشاهده شده در بورس اوراق بهادار تهران است. علاوه بر این، ضریب احساسات از نظر آماری معنادار است. از نظر ریسک، مدل رفتاری ضرایب بالاتری نسبت به مدل سنتی نشان میدهد. جالب توجه است که هر دو مدل نشان میدهند که فعالان بازار عامل ترجیح زمانی بالایی و در رفتار سرمایهگذاری خود صبر و حوصله نشان میدهند.