سنجش روابط بین بخشی آب و انرژی در دو منطقه اصفهان و یزد بر اساس رویکرد داده – ستانده دو منطقهای
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسیارشد اقتصاد محیطزیست، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد
2 دانشیار اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد
3 دانشآموخته کارشناسیارشد اقتصاد محیطزیست، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد
4 دانشجوی دکترای اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.30465/jnet.2022.38898.1807چکیده
جمعیت رو به رشد جهان بهخصوص در کشورهای درحالتوسعه از یکسو و عدم مدیریت صحیح منابع موردنیاز جمعیت از سوی دیگر برداشت بیرویه از منابعی مانند آب و انرژی را به دنبال داشته است. در این پژوهش از مدل داده – ستانده دو منطقهای بهمنظور سنجش و تحلیل روابط آب و انرژی بین بخشهای اقتصادی استان اصفهان و یزد و مدل پیوند برای بررسی جریان ترکیبی دو منبع و میزان تأثیرات پیوندی در هر منطقه در سال 1390 استفاده شده است. نتایج جریان آب و انرژی ترکیبی حاکی از آن است که بخش «سایر خدمات» در اصفهان و در استان یزد بخشهای «کشاورزی» و «ساخت محصولات کانی غیرفلزی» پرمصرفترین و به عبارتی تأثیرگذارترین بخشها از جهت مصرف در دو منطقه هستند بطوریکه مهمترین گره مدیریتی در رابطه بین دو منبع آب و انرژی در مناطق مورد مطالعه در نظر گرفته میشوند. همچنین محاسبات جریان کل آب و انرژی در استان اصفهان بیانگر آن است که، بخشهای «کشاورزی» و «سایر خدمات» جایگاه نخست در جریان صادرات و واردات آب و بخش «فلزات اساسی» و «ساخت کک، فرآوردههای حاصل از تصفیه نفت وسوختهای هستهای و ساخت مواد و محصولات شیمیایی» به ترتیب بیشترین صادرات و واردات انرژی را به خود اختصاص داده است. همچنین درمورد استان یزد دو بخش «کشاورزی» و «سایر خدمات» به ترتیب بیشترین صادرات و واردات آب و در مورد منابع انرژی نیز بخش «ساخت محصولات کانی غیرفلزی» بزرگترین صادرکننده و واردکننده است.
