ساختار مالی و تورم در ایران

نویسندگان

1 استادیار اقتصاد، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

2 استادیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری دانشگاه یزد

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.30465/jnet.2020.6402
چکیده

پاسخ به این سؤال که کشورها ساختار مالی و بانکی خود را چگونه طراحی کنند تا بتوانند نرخ‏های تورم را به طور مستمر و باثبات پایین نگه دارند، از اهمیت ویژه‏ای برخوردار است. این مقاله، ساختار مالی و بانکی ایران را در بازه‏ی زمانی 1987-2016 (1366-1395) بررسی و تأثیر آن را بر تورم به روش FMOLS برآورد کرده است. یافته‏ها حاکی از آن است که اثر ساختار مالی بانک‏محور بر تورم در ایران منفی است. از میان شاخص‏های مختلف ساختار بانکی، شاخص دارایی‏های بانک‏های سپرده‏پذیر توانسته تورم را کاهش دهد. به علاوه، تنها با لحاظ تأثیر شاخص‏های ساختار مالی و ساختار بانکی، رابطه یک‏به‏یک میان نقدینگی و تورم مطابق با آن‏چه پول‏گرایان ادعا می‏کنند، برقرار است. به طور کلی، این یافته‏ها در حمایت از ایده‏ی طراحی ساختار مالی کمتر نامتوازن و افزایش قدرت مالی بانک‏ها به منظور کاهش تورم هستند.