مقایسه سامانههای برداشت و عملکرد وش در آرایش کاشتهای نزدیک و عریض در شرایط بهرهبرداران در شهرستان داراب فارس
نویسندگان
1 دانشیار بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، داراب، ایران
doi
10.22092/amsr.2025.370482.1522چکیده
گسترش برداشت مکانیکی پنبه میتواند باعث تغییرات قابل توجهی در فرآیند تولید مرسوم پنبه از نظر آرایش کاشت شود. بر این اساس در آزمایشی، تأثیر سامانههای کاشت ردیف نزدیک و عریض بر کارآیی ماشینهای وشچین و غوزهچین در شرایط بهرهبرداران ارزیابی شد. استفاده از ماشین وشچین در برداشت بوتههای پنبه در سامانۀ کاشت عریض (فاصلۀ ردیف 75 سانتیمتر)، موجب بیشترین مقدار ظرفیت مزرعهای گردید (42/0 هکتار در ساعت) و برداشت مزرعه با سامانۀ کاشت ردیف نزدیک (فاصلۀ ردیف 36 سانتیمتر)، موجب کاهش ظرفیت مزرعهای موثر ماشین غوزهچین به میزان 2/26 درصد شد. نتایج بهدست آمده نشان میدهد برداشت پنبه در سامانۀ ردیف کاشت عریض (فاصلۀ ردیف 75 سانتیمتر) با استفاده از ماشین وشچین، اگرچه موجب کاهش تلفات زمینی و تلفات کل محصول به ترتیب به میزان 7/6 و 1/11 درصد نسبت به ماشین غوزهچین در زمان برداشت پنبه (رقم حکمت) در سامانۀ ردیف کاشت نزدیک (فاصلۀ ردیف 36 سانتیمتر) شده است، اما تفاوتی بین تلفات مذکور و کارآیی برداشت در دو سامانه موجود نبوده است. یافتهها آشکار ساخت سامانۀ کاشت ردیف نزدیک در مقایسه با سامانۀ کاشت ردیف عریض، موجب افزایش 5/10 درصد در عملکرد وش شد. مقایسهها نشان داد که سامانههای مختلف برداشت، تأثیری بر ویژگیهای کیفی الیاف پنبه ندارد. در هر حال، نتایج حاکی است بهکارگیری سامانۀ ردیف نزدیک با غوزهچین، در مقایسه با سامانۀ تولید ردیف عریض، در بهبود عملکرد وش در نواحی پنبهکاری جنوب استان فارس و دیگر نواحی با اقلیم مشابه موثرتر است.