تحلیلی ساختاری از رشد تقاضا و توزیع عاملی درآمد در اقتصاد ایران
نویسندگان
1 استادیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری دانشگاه یزد
2 استاد دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد
3 کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه یزد
doi
10.30465/jnet.2021.6306چکیده
درآمد دهکهای پایین عموماً به نیرویکار (و نه سرمایه) مربوط میشود و به همین دلیل همراه با هدف رشد اقتصادی بالا، میتوان از سیاستهای طرفدار کار نیز برای بهبود توزیع درآمد و کاهش فقر استفاده کرد. برای ارزیابی اثربخشی این سیاستها، بایستی رژیم تقاضا (دستمزدمحور یا سودمحور) مشخص باشد. پژوهش حاضر این مسئله را با استفاده از دادههای سری زمانی 1343-1396 و مدل SVARX بررسی میکند. یافتهها نشان داد که مخارج مصرفی در بلندمدت دستمزدمحور و تقاضای کل در کوتاهمدت سودمحور است. این یافتهها با درجه پایین آزادی تجاری و صادرات متکی به منابع طبیعی ایران مطابقت دارند. با ساختار کنونی اقتصاد، سیاستگذاری در کوتاهمدت با دوگانگی مواجه است. سیاستهای طرفدار کار با رژیم تقاضای سودمحور ایران در تعارض هستند و موجب رکود اقتصادی میشوند. در مقابل، سیاستهای طرفدار سرمایه احتمالاً موجب رشد بخش واقعی خواهند شد، اما نابرابری درآمدی را تشدید میکنند.
