توسعه مدل شبیه سازی- بهینه سازی با استفاده از بهترین راهکارهای مدیریتی در کنترل رواناب شهری
نویسندگان
1
2 دانشگاه ملایر
3 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
چکیده
در این مقاله، به منظور شبیهسازی کمیت و کیفیت وضعیت موجود نهر فیروزآبادی، حجم جریان و آلایندههای موجود در نهر از نرمافزار EPA SWMMو از تعدادی بهترین راهکارهای مدیریتی نظیر جویباغچه و روسازی نفوذپذیر استفاده شده است. هدف از طراحی این نوع راهکارهای مدیریتی، کاهش حجم رواناب، کاهش پیک جریان، کاهش آلودگیهای با منبع غیرمتمرکز از طریق تبخیر و تعرق، نفوذ آب و تصفیه یا عملیات بیولوژیکی و شیمیایی میباشد. از آنجایی که به نظر میرسد هر یک از این راهکارها بهتنهایی قادر به بهبود قابلتوجهی در کمیت رواناب نباشند، باید با ترکیب نمودن آنها، مناسبترین ترکیب که بالاترین اثربخشی را درکنترل حجم رواناب داشته باشد را بهدست آورد. در این تحقیق، از دو مدل اصلی استفاده شده است: مدل شبیهسازی بارش- رواناب و مدل بهینهسازی. مدل SWMMشبیهسازی کمی و کیفی رواناب را انجام میدهد و مدل بهینهسازی MOPSOجانمایی BMPsرا به منظور کاهش دبی رواناب در آن بهینه میکند. نتایج مدل شبیهسازی- بهینهسازی نشان میدهند که این راهکارها توانایی کاهش 8تا 11درصد دبی پیک خروجی از حوزه برای بارش با دوره بازگشت 1ساله را دارند.