تقارن در فیزیک نوین و تبعات فلسفی آن
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا گروه فلسفه علم دانشگاه صنعتی شریف
2 دانشکده شیمی دانشگاه صنعتی شریف
doi
10.30465/ps.2025.51157.1768چکیده
تقارن یکی از بنیادیترین و پرکاربردترین مفاهیم در فیزیک نوین است که نقشی کلیدی در توسعه نظریههای جدید ایفا میکند، خصوصاً در زمینههایی چون نسبیت عام، نظریه میدانهای کوانتومی و وحدت بخشی نیروهای فیزیکی. این مفهوم در فیزیک نوین فراتر از تقارنهای هندسی و مشاهدهپذیرهاست در معنای نوین تقارن به صورت ناوردایی تحت تبدیلات مورد نظر تعریف میشود و بیشتر متوجه قوانین فیزیک و ساختارهای نظری است تا اشیا فیزیکی. به عبارتی در حوزه فیزیک نظری تقارن به مثابه یک ابر قانون عمل میکند که محدودیتهایی را بر قوانین فیزیکی و شکل نظریه به صورت کلی اعمال میکند. نقش محوری این مفهوم در فیزیک نوین موجب شکل گیری بحثهای فلسفی متنوعی شدهاست. این مقاله مروری دارد بر مفهوم تقارن، بررسی تاریخی ورود آن به فیزیک نوین و نحوه استفاده فیزیکدانان از این مفهوم. در پایان به تبعات و مسائل فلسفی مرتبط با آن اشاره می شود.