بررسی نقش انرژی تجدیدپذیر، انرژی تجدیدناپذیر و رشد اقتصادی بر انتشار کربن در کشورهای OECD
نویسندگان
1 کارشناس ارشد دانشکده مدیریت و اقتصاد. دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشجو دکتری اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد،دانشگاه تربیت مدرس
3 استادیار گروه توسعه و برنامه ریزی اقتصادی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
doi
10.30465/jnet.2020.6298چکیده
افزایش بهرهبرداری و مصرف منابع فسیلی در صدهی اخیر و تلاش توأم با رقابت بهمنظور رشد و توسعه اقتصادی موجب انتشار بیشازحد دیاکسید کربن و درنتیجه تخریب گسترده محیطزیست و تغییرات اقلیمی شده است. لذا بررسی رابطه میان سطح فعالیتهای اقتصادی و شاخصهای زیستمحیطی جهت مدیریت بهینه و حفظ محیطزیست در کنار توجه به پیشرفت اقتصادی امری ضروری است. تحقق هدف کنترل گرمایش جهانی، به کاهش چشمگیر در میزان انتشار گازهای گلخانهای وابسته است که این انتشار نیز خود ارتباط قابلتوجهی با مصرف انرژی بهویژه سوختهای فسیلی دارد. در این مطالعه اثرات مصرف انرژیهای تجدیدپذیر و انرژیهای تجدیدناپذیر به همراه رشد اقتصادی، آزادی تجارت و توسعه مالی بر انتشار دیاکسید کربن با بهرهگیری از روش پنلور بهمنظور نشان دادن اثرات متقابل و رفتار تعاملی متغیرها، موردبررسی قرارگرفته است. این پژوهش با استفاده از دادههای در دسترس برای کشورهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی و بازه زمانی سالهای 1990 تا 2014 انجامشده است. نتایج نشان میدهد رابطه مثبت و معناداری میان افزایش انتشار دیاکسید کربن و مصرف انرژیهای تجدیدناپذیر وجود دارد. حالآنکه رشد اقتصادی، مصرف انرژیهای تجدیدپذیر، آزادی تجارت و توسعه مالی موجب کاهش انتشار گاز دیاکسید کربن و بهبود شرایط زیستمحیطی میشود.
