ارزیابی فنی و اقتصادی استفاده از پهپاد ‌سمپاش در مقایسه با سمپاش های رایج برای کنترل کرم هلیوتیس‌گوجه فرنگی

نویسندگان

1 استادیار موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران،

2 دانشیار موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

3 دانشیار موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

doi
10.22092/amsr.2024.364474.1474
چکیده

 کرم میوه‌خوار گوجه‌فرنگی (هلیوتیس) یکی از مخرب‌ترین آفت­های گیاهان خانوادۀ سولاناسه در بسیاری از مناطق کشور است. در صورت وجود شرایط محیطی مساعد، این آفت به‌ سرعت گسترش می‌یابد. در سال‌های اخیر از پهپاد‌ سمپاش به‌ منظور کنترل دیگر آفت­ها استفاده‌ شده ولی عملکرد این سمپاش‌ها برای مبارزه با این آفت در مزارع گوجه‌فرنگی ارزیابی نشده است. در این تحقیق در مزرعه آلوده به آفت هلیوتیس، روش استفاده از پهپاد سمپاش با روش‌های‌ رایج سمپاش لانس­دار تراکتوری و سمپاش اتومایزر پشتی در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی و در سه تکرار مقایسه شد. نتایج نشان داد در سمپاش‌های لانس‌دار، اتومایزر و پهپاد مصــرف محـلول سم به ترتیب 1200 و 211 و 32 لیتر در هکتار، بادبردگی 6/45، 06/13 و 68/20 درصد و بازده مزرعه‌ای 66/60، 69 و 2/90 درصد است. روش استفاده از پهپاد در 14 روز پس از سمپاشی با 75/59 درصد کارایی، نسبت به روش‌های اتومایزر و لانس به ترتیب با 06/40 و 75/41 درصد، از کارایی بهتری برخوردار بوده است. در روزهای چهارم و هشتم نیز روش استفاده از پهپاد ازنظر درصد کارایی نسبت به روش‌های اتومایزر و لانس‌دار برتری داشته است. ضریب کیفیت پاشش در سمپاش­های اتومایزر و پهپاد به ترتیب 88/2 و 23/1 بود. از نظر اقتصادی، نسبت سـود به هزینه در سمپاش­های لانس‌دار، اتومایزر و پهپاد به ترتیب 15/4، 88/4 و 33/2 بود. در نهایت استفاده از پهپاد به‌ منظور کنترل آفات گوجه‌فرنگی از نظر فنی قابل توصیه است ولی از نظر اقتصادی باید بررسی بیشتری شود.

کلیدواژه‌ها