تجزیه منابع رشد بهرهوری کل عوامل تولید در اقتصاد ایران
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی
2 کارشناس بانک اقتصاد نوین
doi
10.30465/jnet.2019.5147چکیده
هدف این مقالهتجزیة رشد بهرهوری کل عوامل تولید با تلفیق دو الگوی داده- ستانده و برنامهریزی خطی در چارچوب تعادل عمومی و تکیه بر قیمتهای سایهای عوامل تولید به عنوان ارزشهای واقعی آنها در یک اقتصاد باز و مطالعة نحوة عملکرد آن در ایران است. برای این منظور، از جداول داده- ستاندة سالهای 1367 و 1378 بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران که در قالب هفت بخش تجمیع شدهاند، استفاده شده است. در این تحقیق با بهرهگیری از مدل تجزیه رشد بهرهوری کل عوامل تولید را به سه عامل تغییرات فنی، اثرات رابطه مبادله و تغییرات کارآیی که از حل یک برنامة خطی مربوط به حداکثرسازی تقاضای نهایی داخلی بهدست میآید، تجزیه کردیم. در این خصوص، سؤال اصلی این است که از میان سه عامل ذکرشده، کدامیک عامل اصلی رشد بهرهوری کل عوامل تولید در ایران بوده است. براساس نتایج بهدست آمده، اصلیترین عامل رشد بهرهوری کل عوامل تولید در ایران در دورة مورد مطالعه، تغییرات فنی است.
