فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

توتا یا پروانۀ مینوز گوجه‌فرنگی از مخرب‌ترین آفات محصول گوجه فرنگی است. یکی از روش‌های مبارزه با این آفت، روش شیمیایی و استفاده از سمپاش است. در سال‌های اخیر از پهپاد سمپاش برای عملیات سمپاشی استفاده‌ شده است؛ عملکرد این سمپاش‌ها در مزارع گوجه‌فرنگی ارزیابی نشده است. در این تحقیق، سه تیمار مختلف سمپاشی به‌ منظور کنترل آفت توتا در مزرعۀ گوجه‌فرنگی در منطقۀ صفادشت کرج طی طرح کاملاً تصادفی و در سه تکرار بررسی شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1- سمپاشی با پهپاد، 2- سمپاشی با سمپاش لانس­دار تراکتوری و 3- سمپاشی با سمپاش اتومایزر پشتی بودند. نتایج به­ دست آمده با آزمون چند دامنه‌ای دانکن در سطح یک درصد نشان داد در سمپاش‌های لانس­دار، اتومایزر و پهپاد به ترتیب میزان مصــرف محـلول سم 3/373 ، 1/207 و 4/8 لیتر در هکتار، بادبردگی 5/46، 6/32 و 9/9 درصد،  ظرفیت مزرعه‌ای مؤثر 5/0، 4/0 و 9/4 هکتار بر ساعت و بازده مزرعه‌ای 6/44، 7/35 و 0/68 درصد است. از نظر کارآیی بر اساس تعداد دالان و لارو در 3، 7 و 10 روز پس از سمپاشی، روش لانس‌دار با 82 درصد در 10 روز پس از سمپاشی دارای بیشترین درصد کارایی بود. ضریب کیفیت پاشش در سمپاش‌های اتومایزر و پهپاد به ترتیب 92/2 و 22/1 بود.  از نظر اقتصادی، نسبت سود به هزینه در سه سمپاش لانس‌دار، اتومایزر و پهپاد به ترتیب 93/1، 88/1 و 80/4 به دست آمده است که نشان می‌دهد روش استفاده از پهپاد نسبت به دیگر روش‌ها برتری دارد. با توجه به نتایج فنی و اقتصادی، استفاده از پهپاد (به ­رغم اثربخشی پایین­تر) برای مبارزه با آفت توتا توصیه می‌شود.