تاثیر کارآفرینی بر رقابت‌پذیری اقتصادی در کشورهای عضو مجمع جهانی اقتصاد: رویکرد گشتاورهای تعمیم‌یافته(GMM)

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد گروه علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه گنبد کاووس

2 گروه علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه گنبد کاووس

doi
چکیده

عمده نگرانی‌های سیاست‌گذاران در کشورهای توسعه‌یافته و درحال‌توسعه رقابت‌پذیری ملی و چگونگی افزایش آن می‌باشد. هدف مطالعه­حاضر، بررسی رابطه بین کیفیت فعالیت­های کارآفرینانه و رقابت­پذیری اقتصادی در کشورهای عضو مجمع جهانی اقتصاد (WEF) با استفاده از روش تخمین­زننده گشتاورهای تعمیم­یافته (GMM) است. در این مطالعه 75 کشور عضو WEF در دوره 2018-2010 و برحسب مرحله توسعه اقتصادی در سه گروه اقتصادهای منبع­محور، کارآیی‌محور و نوآوری‌محور گروه‌بندی شد­ه­اند. رقابت‌پذیری یک کشور به عنوان متغیر وابسته توسط شاخص رقابت‌پذیری جهانی تعریف شده است و متغیرهای مستقل شامل دو شاخص سنجش کیفیت کارآفرینی (نوآوری و کارآفرینی با انتظار رشد بالا) است و متغیرهای کنترل مجموعه­ای از شش شاخص محیط کسب‌و‌کار و محیط اقتصاد کلان می‌باشد. نتایج به دست آمده بیانگر تفاوت‌های مهم و همچنین برخی شباهت­ها بین کشورها است. بنابراین، برای کشورهای منبع محور، عواملی مانند نوآوری، رشد اقتصادی، نرخ تورم، نرخ مالیات و هزینه شروع کسب­وکار عوامل تعیین‌کننده‌ی رقابت‌پذیری هستند. درخصوص کشورهای کارآیی‌محور، متغیرهای نوآوری، کارآفرینی با انتظار رشد بالا، رشد اقتصادی، سرمایه­گذاری خارجی، نرخ مالیات و باز بودن تجاری، از عوامل تعیین‌کننده‌ی رقابت‌پذیری هستند و نهایتا برای کشورهای نوآوری‌محور عوامل تعیین‌کننده‌ی رقابت‌پذیری عبارتند از: نوآوری، کارآفرینی با انتظار رشد بالا، رشد اقتصادی، نرخ تورم، نرخ مالیات، بازبودن تجاری و هزینه‌های شروع کسب­وکار. از این­رو، اقدامات سیاستی برای بهبود رقابت­پذیری در اقتصاد، با توجه به درجه توسعه­یافتگی کشورها متفاوت است.