شناسایی عوامل موثر بر مدل ارزیابی آمایش سرزمین هوشمند (مطالعه موردی: صنعت نساجی )
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی،واحد قزوین،دانشگاه آزاد اسلامی ،قزوین،ایران.
2 استاد گروه مدیریت دولتی،واحد علوم و تحقیقات تهران،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران
3 دانشیار،گروه مدیریت دولتی،دانشکده مدیریت و اقتصاد،واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران،ایران
4 استادیار گروه مدیریت،دانشکده مدیریت،واحد تهران غرب،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران،ایران
doi
JABM.3.2.15564.351256.32576545چکیده
زمینه و هدف: هدف این تحقیق شناسایی عوامل مؤثر بر مدل ارزیابی آمایش سرزمین هوشمند در صنعت نساجی است تا با توجه به نیازهای اقلیمی، اجتماعی و اقتصادی، و با تأکید بر سرمایهگذاری و فناوری مناسب، به توسعه پایدار کمک کند.روششناسی: این پژوهش با رویکرد کمی و روش دلفی انجام شده است. دادهها از طریق پرسشنامه ساختاریافته و در دو مرحله، شامل نظرسنجی از خبرگان صنعت نساجی و مدیران ارشد و کارشناسان این حوزه، جمعآوری شده است. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای Smart PLS و SPSS انجام گردیده و نمونه آماری ۳۸۴ نفر از مدیران و کارشناسان صنعت نساجی بوده است.یافتهها: نتایج پژوهش نشان میدهد که ارزیابی آمایش سرزمین در صنعت نساجی ایران به هفت بُعد اصلی تقسیم میشود: شرایط اقلیمی، نیازهای جامعه و گرایشهای مصرف، سرمایهگذاری و بازاریابی، دانش فنی و تکنولوژی، عوامل اجرایی، عوامل مدیریتی و قانونی، و عوامل اقتصادی-اجتماعی. بهطور خاص، مؤلفههایی مانند بومیسازی اقلیمی، سبک زندگی جامعه، بازاریابی رقابتی، خودکارسازی تولید، ساختار اجرایی مناسب، تناسب قوانین ملی با شرایط محلی، و اشتغالآفرینی برای جوامع محلی به عنوان عوامل کلیدی شناسایی شدند.بحث: این پژوهش با رویکرد کمی و روش دلفی انجام شده است. دادهها از طریق پرسشنامه ساختاریافته و در دو مرحله، شامل نظرسنجی از خبرگان صنعت نساجی و مدیران ارشد و کارشناسان این حوزه، جمعآوری شده است. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای Smart PLS و SPSS انجام گردیده و نمونه آماری ۳۸۴ نفر از مدیران و کارشناسان صنعت نساجی بوده است.نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان میدهد که ارزیابی آمایش سرزمین در صنعت نساجی میتواند به تعادل منطقهای، توسعه پایدار، حفاظت محیط زیست و افزایش بهرهوری منجر شود. این مدل همچنین با تقویت شرایط اقتصادی و اجتماعی، به کاهش نابرابریها و ارتقاء رفاه اجتماعی کمک میکند. پژوهش حاضر مدل جامعی را برای آمایش سرزمین در این صنعت پیشنهاد میدهد که میتواند به بهبود سیاستگذاریهای توسعه و پایداری عادلانه منطقهای کمک کند.
