بررسی تأثیر رقابتپذیری بر سطح فعالیتهای کارآفرینانه(مطالعه موردی کشورهای منبعمحور، کاراییمحور و نوآوریمحور)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت کارآفرینی، دانشگاه گنبد کاووس
2 استادیار گروه علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه گنبد کاووس
3 استادیار گروه علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه گنبد کاووس
doi
10.30465/jnet.2019.4278چکیده
رقابتپذیری معیاری کلیدی برای ارزیابی درجه موفقیت کشورها در ایجاد اشتغال، بهبود محیط کسبوکار و شکلگیری فعالیتهای کارآفرینانه است. میزان رقابتپذیری در این مطالعه بر اساس اطلاعات مجمع جهانی اقتصاد و میزان کارآفرینی با استفاده از شاخص کارآفرینی جهانی (GEI) در دوره زمانی 2016- 2012 اندازهگیری شده است. نتایج تجربی از طریق تکنیک دادههای تابلویی با اثرات ثابت نشان داد که ارکان رقابتپذیری شامل آمادگی در فناوری، آموزش عالی، زیرساختارها و نهادها بهصورت منفی و اندازه بازار و نوآوری بهصورت مثبت بر روند کارآفرینی در کشورهای منبعمحور تأثیر داشتهاند. در کشورهای کارایی محور، تنها رکن اندازه بازار تأثیر معنیدار نداشته است و از میان سایر ارکان صرفاً کارایی بازار کار و زیرساختارها بر روند کارآفرینی در این کشورها تأثیر منفی داشتهاند و تأثیر سایر ارکان مثبت بوده است. نهایتاً، کارایی بازار کار، توسعه بازار مالی، نهادها، اندازه بازار، آمادگی در فناوری، آموزش عالی و نوآوری بر روند کارآفرینی در کشورهای نوآوریمحور تأثیرگذار بودهاند. بهطورکلی میتوان گفت که نتایج ناشی از تخمین مدل بیانگر این است که تأثیر عوامل رقابتپذیری بر سطح فعالیتهای کارآفرینی در کشورهای مختلف، با توجه به مرحله توسعهیافتگی کشورها متفاوت است.