طراحی و آزمون یک مدل ساختاری مزیت رقابتی پایدار در شرکتهای تولیدی (مطالعه موردی: شرکت های تولیدی شهرک های صنعتی شهرستان اهواز

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت، واحد مبارکه، دانشگاه آزاد اسلامی، مبارکه، ایران

2 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، گروه مدیریت، واحد مبارکه، دانشگاه آزاد اسلامی، مبارکه، ایران.

3 دانشیار اقتصاد بین الملل، گروه مدیریت، واحد مبارکه، دانشگاه آزاد اسلامی، مبارکه، ایران.

doi
JABM.3.2.15564.351256.69.5047748388
چکیده

در دنیای بشدت رقابتی کسب و کارهای کنونی و با توجه به غاهمیت ایجاد مزیت رقابتی پایدار، هدف از انجام این پژوهش طراحی و آزمون یک مدل ساختاری مزیت رقابتی پایدار در شرکت های تولیدی مستقر در شهرک های صنعتی شهرستان اهواز است. روش پژوهش از نوع ترکیبی (کیفی و کمی) و جمع آوری داده ها کتابخانه ای – میدانی بود. جامعه آماری در بخش کیفی 34 نفر از خبرگان در صنعت مرتبط و جامعه آماری در بخش کمی شامل مدیران شرکت های تولیدی فعال مستقر در شهرک های صنعتی شهر اهواز به تعداد 325 بودند که 176 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. نمونه گیری در بخش کیفی به روش گلوله برفی و در بخش کمی از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی صوری آن از دید خبرگان و روایی سازه آن به کمک روش های آماری به تأیید رسید. پایایی پرسشنامه از طریق آلفـای کرونباخ بررسی شد. داده ها با بهره منـدی از نـرم افزارهـای spss و lisrelو smart-pls تجزیه و تحلیـل شـدند (دوره زمانی گردآوری داده ها و اطلاعات تحقیق سال 1401). در نهایت یافته های پژوهش روش تکنیک دلفی نشان داد پنج متغیر قابلیت های پویا، قابلیت های منبع محور، دارایی های مشهود، دارایی های نامشهود و زنجیره ارزش در ایجاد مزیت رقابتی پایدار تاثیر دارند. همچنین نتایج نشان داد شرکت های تولیدی مورد مطالعه با توجه به شاخص های شناسایی شده در وضعیت مطلوبی قرار ندارد.