بررسی تأثیر تعارض منافع بر ارتقای شفافیت اداری و کاهش فساد سازمانی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی،دانشکده حقوق،الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم وتحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران

2 استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی،دانشگاه علامه طباطبایی،تهران،ایران.

3 استادیار دانشکده حقوق،الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم وتحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران.

doi
JABM.3.2.15564.3584353454486425
چکیده

این پژوهش به بررسی نقش تعارض منافع و بی‌طرفی اداری در کاهش فساد در نهادهای دولتی می‌پردازد. تعارض منافع به عنوان یکی از عوامل اصلی تضعیف بی‌طرفی اداری می‌تواند منجر به تصمیم‌گیری‌های ناعادلانه و در نهایت افزایش فساد شود. در این راستا، تدوین و اجرای چارچوب‌های قانونی شفاف و بدون خلأهای حقوقی، نقشی حیاتی در پیشگیری از فساد دارد. تقویت استقلال نهادهای نظارتی و قضایی، بهبود سازوکارهای نظارت درون‌سازمانی، و برخورداری از منابع مالی و انسانی کافی از دیگر عوامل مؤثر در کاهش فساد اداری است. همچنین، آموزش مستمر کارکنان و مدیران در زمینه قوانین ضد فساد و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، مانند سیستم‌های مدیریت اطلاعات و پلتفرم‌های گزارش‌دهی آنلاین، می‌تواند به ارتقای شفافیت و پاسخگویی کمک کند. از طرف دیگر، شفافیت در تصمیم‌گیری‌ها و دسترسی عمومی به اطلاعات از طریق سامانه‌های آنلاین، یکی از ابزارهای کلیدی برای افزایش نظارت عمومی و جلوگیری از فساد به شمار می‌آید. در نهایت، این مطالعه با ارائه راهکارهای عملی و تطبیقی از تجارب موفق بین‌المللی، بر ضرورت هماهنگی و همکاری بین نهادهای دولتی و غیر دولتی برای ایجاد زیرساخت‌های قانونی و فنی تأکید دارد.