راهبردهای جبران خسارت معنوی ناشی از ترور رسانه ای ( تحلیل فقهی و حقوقی در عصر هوش مصنوعی)
نویسندگان
1 استادیار گروه الهیات و معارف اسلامی،واحد بابل،دانشگاه آزاد اسلامی،بابل،ایران
2 استادیار گروه حقوق، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسالمی، بابل، ایران.
3 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد بابل، دانشگاه ازاد اسالمی، بابل، ایران
doi
JABM.3.2.15564.35125656565048چکیده
تحولات سریع علمی و فناوری در دنیای امروز، مفاهیم حقوقی و اجتماعی را به طور قابل توجهی تغییر داده است. یکی از پدیدههای جدید که به وجود آمده، "ترور رسانهای" نام دارد. این مفهوم به تخریب شخصیت حقیقی و حقوقی افراد از طریق رسانهها و فضای مجازی اشاره دارد و به عنوان ابزاری غیرمستقیم عمل میکند. بر خلاف ترورهای سنتی که به صورت فیزیکی انجام میشوند، ترور رسانهای نیازمند بازنگری در مفاهیم حقوقی و فقهی است. با توجه به ریشههای فقهی نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران، بررسی امکان جرمانگاری این نوع ترور از منظر فقهی اهمیت دارد.این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و استفاده از منابع معتبر فقهی و قوانین موجود، به تحلیل امکان استنباط احکام فقهی مرتبط با ترور رسانهای پرداخته است. هدف اصلی تحقیق، تبیین مبانی فقهی جرمانگاری این پدیده و تعیین چارچوبهای قانونی آن در شرایط کنونی است. در ابتدا، تعریف دقیقی از ترور رسانهای بر اساس اصول فقهی ارائه شده و سپس انطباق این پدیده با مفاهیم فقهی مانند بغی و افساد فیالارض بررسی میشود.نتایج نشان میدهد که برخی مفاهیم فقهی قابلیت تطبیق با ترور رسانهای را دارند، اما این مفاهیم نمیتوانند به طور کامل ابعاد پیچیده این پدیده را پوشش دهند. یافتهها تأکید میکند که نظام حقوقی فعلی نیازمند وضع قوانین خاص برای مقابله با ترور رسانهای است. همچنین ظهور مسائلی مانند ترور شخصیت با استفاده از هوش مصنوعی ضرورت توجه ویژه قانونگذار به جرائم فضای سایبری را افزایش میدهد.
