بررسی نقش آموزش در تعامل میان سرمایهگذاری مستقیم خارجی و رشد اقتصادی ایران در قالب مدل خودرگرسیون برداری همانباشتة ساختاری (SCVAR)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد اقتصاد، دانشگاه خاتم
2 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه خاتم
doi
چکیده
باتوجهبه اهمیت خاص سرمایهگذاری مستقیم خارجی در رشد اقتصادی کشورها، محققان زیادی به بررسی تأثیر آن در رشد و نیز عوامل مؤثر در ایجاد و جذب آن پرداختند. هدف از نگارش مقالة حاضر بررسی نقش آموزش در تعامل میان سرمایهگذاری مستقیم خارجی و رشد اقتصادی در ایران طی سالهای پس از جنگ تحمیلی (1371- 1393) با استفاده از دادههای سری زمانی و مدل کلانسنجی خودرگرسیون برداری همانباشتة ساختاری است که در آن درآمدهای دلاری نفت بهمنزلة یک متغیر برونزای ضعیف وارد شده است. نتایج حاکی از وجود رابطهای بلندمدت میان سرمایهگذاری مستقیم خارجی و رشد اقتصادی و نیز تأثیر مثبت آموزش در تعامل میان سرمایهگذاری مستقیم خارجی و رشد اقتصادی است. نتایج آزمون نسبت درستنمایی نشان میدهد قیود اعمالی مدل مناسب است و بررسی آزمون q برای کشف خودهمبستگی، آزمون خودهمبستگی حداکثر راستنمایی، و آزمون نرمالبودن نشاندهندة خوبی برازش مدل است.