مقایسه عملکرد سامانه های مختلف گرمایشی در مرغداری ها از لحاظ یکنواختی دما و مصرف انرژی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 استادیار گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 استادیار گروه مهندسی علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

4 دانشیار گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22092/amsr.2021.352927.1371
چکیده

بخش زیادی از مصرف سوخت در کشاورزی مربوط به صنعت پرورش طیور است. مصرف سوخت در مرغداری­های کشورمان بیش از میزان استانداردهای جهانی است. مصرف زیاد منابع فسیلی در این صنعت، علی‌رغم ارزانی سوخت در ایران و تخصیص سوخت یارانه­ای هزینه زیادی را به مرغدارها تحمیل نموده و امکان رقابت آنها در بازارهای جهانی را کاهش می­دهد. همچنین، کیفیت گرمای تأمین شده برای جوجه­ها یکی از دغدغه­های اصلی صنعت مرغداری است که در بهره­وری تولید نقش اساسی دارد. در گرمایش مرغداری­ها، سامانه­های گرمایشی کوره­های هوای گرم (هیتر معمولی، جت هیتر)، سامانه­های گرمایش از کف، سامانه­های تابشی چتری و سامانه­های گرمایش تابشی لوله­ای کاربرد دارند. بر اساس مطالعه حاضر، از میان سامانه­های گرمایشی اشاره شده، سامانه­های گرمایشی تابشی لوله­ای با مصرف انرژی 8/6 مگاژول بر متر مربع، کمترین مصرف انرژی و یکنواختی دمای مناسبی در ارتفاع 30 سانتیمتری با تأمین میانگین دمای 50/2 ± 52/28 درجه­ سلسیوس داشتند. سامانه­های گرمایش از کف بهترین یکنواختی دما را با میانگین 18/2 ± 10/26 درجه ­سلسیوس داشتند اما مصرف انرژی آنها 30 درصد بیشتر از سامانه تابشی لوله­ای برآورد گردید. سامانه هیتر معمولی با میانگین دمای 16/5 ±83/25 درجه ­سلسیوس و سامانه جت هیتر با میانگین دمای 41/5 ±94/23 درجه ­سلسیوس از لحاظ یکنواختی دما بدترین وضعیت و سامانه هیتر معمولی با مصرف انرژی 3/14 مگاژول بر متر مربع و گرمایش از کف با مصرف انرژی 3/30 مگاژول بر متر مربع بیشترین مصرف انرژی را داشتند.