تصحیف "استیثاقنا" به "استثناؤنا" و اثر آن در شرحها و ترجمه های نهج البلاغه
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان عربی دانشگاه اصفهان
2 استاد بازنشسته گروه زبان عربی دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
متون قدیم عربی و فارسی در طول تاریخ در اثر استنساخ مکرر و یا سهو القلم کاتبان دستخوش تصحیف و اختلاف فراوان شده و در برخی موارد بیان اختلاف نسخهها حتی چند برابر اصل متن گردیده و این امر به دشواری و درک متن و ترجمه آن انجامیده است. در این گفتار عبارت"استیثاقنا" در خطبه 127 و176 نهجالبلاغه که به اشتباه"استثناؤنا" ضبط شده بهعنوان شاهد تأثیر تصحیف در شرح و ترجمه متون مورد بررسی قرار میگیرد و در نتیجه روشن میشود: 1. بسیاری شارحان و مترجمان نهجالبلاغه با کمک سیاق کلام توانستهاند همان وجه صحیح عبارت را ترجمه و شرح نمایند. 2. جناس تصحیف در برخی موارد میتواند موجب اشکال و اشتباه در متون قدیم شود. 3. تصحیح بینا بین متون§در برخی موارد موجب میشود متن در دست تصحیح دقیقتر و صحیحتر ارائه گردد.