بررسی فنی و اقتصادی سامانۀ خورشیدی برای گرمایش گلخانههای جنوب کرمان
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم و مکانیزاسیون، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استادگروه مهندسی مکانیک بیوسیستم و مکانیزاسیون، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 استادیار بخش تحقیقات مهندسی گلخانه، مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
4 دانشجوی دکتری گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم و مکانیزاسیون، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
5 استادیار گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم و مکانیزاسیون، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22092/amsr.2021.354382.1383چکیده
در این پژوهش، کاربرد سامانۀ خورشیدی از لحاظ فنی و اقتصادی برای گرمایش گلخانه بررسی شده است. بدین منظور در ابتدا، تناسب اقلیمی منطقۀ جنوب کرمان برای توسعه گلخانههای متناسب با اقلیم تعیین و سپس با توجه به نتایج به دست آمده و محاسبۀ نیاز گرمایشی گلخانه، ظرفیت آبگرمکن خورشیدی از نوع صفحه تخت تعیین و در کنار یک واحد گلخانۀ تولید خیار نصب شد. در ادامه با استفاده از آزمونt جفت شده، نتایج به دست آمده در این گلخانه با نوع مرسوم در منطقه، که دارای بخاری گازوئیلی بود، مقایسه شد. نتایج بررسیها نشان داد که از نظر میزان کربن دیاکسید، متوسط دما و رطوبت نسبی اختلاف معنیداری میان دو گلخانه وجود ندارد ولی از منظر شاخص کلروفیل و عملکرد محصول میان دو گلخانه، به ترتیب در سطح احتمال یک و پنج درصد اختلاف معنیداری وجود داشت که گلخانۀ گازوئیلی از میانگین بالاتری برخوردار بود. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل اطلاعات در نرمافزار کامفار نیز نشان داد که از منظر شاخصهای اقتصادی، کاربرد آبگرمکن خورشیدی برای گرمایش گلخانهها از سال پنجم توجیهپذیر است و بازگشت سرمایهای معادل 32/5 سال دارد.
