تأثیر سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در اشتغال در کشورهای عضو OECD و کشورهای درحال‌توسعه

نویسندگان

1 استاد دانشکدة اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی

2 دانشجوی دکتری دانشکدة اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی

doi
چکیده

باتوجه به نقش مهم سرمایه‌‌گذاری مستقیم خارجی و گسترش فرایند جهانی‌شدن، در دهه‌‌های اخیر، کشورهای جهان در جذب سرمایه‌‌های خارجی سعی کرده‌‌اند. سرمایه‌‌گذاری مستقیم خارجی به‌علت اثرهای خود عاملی مهم در سطح اشتغال کشورها محسوب می‌‌شود و تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم در اشتغال دارد. ازآن‌‌جا که FDI منبع تأمین سرمایه است، می‌‌تواند به‌صورت مستقیم اشتغال را افزایش دهد. هم‌‌چنین ازطریق انتقال فناوری‌‌های جدید و انتقال مهارت‌‌های مدیریتی و دانش روز و سرریزهای ناشی از آن‌‌ها به افزایش قدرت رقابت، ارتقای دانش نیروی کار، افزایش بهره‌‌وری نیروی کار، افزایش تولید، بهبود تراز پرداخت‌‌ها، و ... می‌انجامد که به‌صورت غیرمستقیم تقاضا برای نیروی کار و درنتیجه اشتغال را افزایش می‌‌دهد. در این تحقیق، با استفاده از داده‌‌های تلفیقی (پانل) و با کمک نرم‌افزارهای SPSS21 و Eviews9 به بررسی تأثیر FDI در اشتغال برای 49 کشور (عضو OECD و درحال‌توسعه) طی سال‌‌های 1990 تا 2013 پرداخته شده است. نتایج حاکی از آن است که FDI تأثیری مثبت و معنادار در اشتغال کشورهای OECD و تأثیری منفی در اشتغال کشورهای درحال‌توسعه دارد.