سالمندی جمعیت و شبیه سازی انتقال به سیاست بازنشستگی بهینه در اقتصاد ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه مالی و بانکداری، دانشکده مدیریت و حسابداری،دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 استادیار گروه مالی و بانکداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت مالی ، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، ایران
doi
10.30465/ce.2023.42053.1810چکیده
هدف این مقاله تعیین سیاست بازنشستگی بهینه با توجه به سیر سالمندی جمعیت کشور ایران، از طریق محاسبه نرخ جایگزینی بهینه و شبیهسازی انتقال به نرخ مذکور است. برای این منظور یک مدل نسلهای همپوشان، دارای پنج بخش اصلی جمعیت، خانوار، بنگاههای تولیدی، دولت و نظام بازنشستگی، طراحی و کالیبره شد. دادههای جمعیتی مربوطه ازگزارش سازمان ملل استخراج شده و متغیرهای مربوطه پیشبینی گردید. در مرحله اول مقدار بهینه نرخ جایگزینی با توجه به سیر سالمندی جمعیت برای سال 1430 شمسی محاسبه شد. نتایج نشان داد نرخ جایگزینی در محدوده 15 درصد بهینه خواهد بود. همچنین نتایج نشان داد با تعدیل نرخ جایگزینی به نرخ بهینه، میزان کسورات شاغلین نیز در بلندمدت کاهش خواهد یافت.در مرحله بعد فرض گردید که دولت طی یک سیاست مالی که در سال 1400 اعلام و اجرایی میگردد، نرخ جایگزینی، و بالطبع کسورات شاغلین، نظام بازنشستگی را طی یک برنامه چهل و پنج ساله به مقدار بهینه تعدیل میکند. بر این اساس مسیر پویای انتقال به نظام بازنشستگی بهینه شبیه سازی شد و نتایج نشان داد با تغییر به سیاست بهینه، موجودی سرمایه، عرضه نیروی کار، تولید و رفاه افزایش و نرخ کسورات کاهش می یابد.