جریان شناسی اقتصادی ایران بعد از انقلاب اسلامی
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.30465/ce.2022.39984.1750چکیده
جریانشناسی اقتصادی ایران بعد از انقلاب اسلامیچکیدههدف مقاله حاضر بررسی جریانشناسی اقتصادی کشور پس از انقلاب اسلامی براساس تحلیل 5 محور اصلی است. نتایج مقاله نشان میدهد جریان اقتصادی کشور پس از انقلاب اسلامی درجهت توسعه و نقشآفرینی و حضور فعال بخش خصوصی در کشور نبوده است. حجم و اندازه و دخالت دولت در اقتصاد کاسته نشده است. وضعیت «رشد و رفاه افتصادی» پس از برنامه سوم توسعه روندی کاهنده داشته و ضریب همبستگی رشد اقتصادی و ارزش افزوده بخش نفت بیش از 70 درصد بوده است. با توسعه زیرساخت-ها، امکانات آموزشی و بهداشتی، روند محور «عدالت اقتصادی» تا ابتدای دهه 90 روبه بهبود بوده ولی در دهه 90 با تشدید تحریمها و تورم 24 درصدی شاهد افت شاخصهای عدالت هستیم. در بخش تجارت خارجی هم روند مشخص و سیاست روشن دنبال نشده است. یافتههای مقاله، نبود نظریه منسجم و الگوی بومی نظریه دولت را در اقتصاد ایران نشان میدهد و راهکار پیشنهادی گذر از این تعارض و تفاوتهای بنیادین در سیاست-گذاریهای کلان اقتصادی، اجماع بر روی سیاستهای کلی نظام در اقتصاد بالاخص نظریه اقتصاد مقاومتی است. واژگان کلیدی:جریان شناسی اقتصادی، اقتصاد سیاسی، شاخصسازی، ایران، انقلاب اسلامی، بخش خصوصی، اندازه دولت، عدالت اقتصادی
