تحلیل عوامل مؤثر بر مشارکت زنان در بازار نیروی کار ایران با تأکید بر متغیرهای سن و مهاجرت
نویسندگان
1 استادیار گروه پژوهشی اقتصاد جمعیت و سرمایه انسانی، مؤسسه تحقیقات جمعیت کشور
doi
10.30465/ce.2022.39824.1745چکیده
زنان حدوداً نیمی از جمعیت فعال جوامع را تشکیل میدهند و عمدتاً مشارکت پایینی در بازار نیروی کار دارند. این پژوهش بهمنظور تحلیل عوامل مؤثر بر مشارکت زنان در بازار نیروی کار از دادههای خام طرح آمارگیری نیروی کار در سالهای ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ استفاده مینماید. نتایج تحقیق که از مدل لاجیت استفاده مینماید، نشان میدهد که معادلات روستا و شهر علیرغم شباهتهای موجود (معنیداری و جهت تأثیرگذاری متغیرهای فرزندان زیر هفت سال، سن، توان دوم سن و تحصیلات) دارای تفاوتهایی هست؛ از جمله اینکه مهاجر خارجی بودن، در روستاها منجر به افزایش مشارکت زنان نشده در حالیکه در شهرها داشتن تابعیت غیر ایرانی منجر به افزایش مشارکت زنان شده است. همچنین احتمال مشارکت زنان روستایی در مقایسه با زنان شهری در بازار نیروی کار تا سنین بالاتری، افزایشی خواهد بود. نتایج نشان میدهد، افزایش تحصیلات در زنان قدرتمندترین عامل مشارکت زنان شهری در بازار نیروی کار است. به گواه آمار، عمده دلیل افزایش جمعیت غیرفعال زنان، وظایف و مسئولیتهای خانوادگی است که در این پژوهش هم افزایش تعداد فرزندان زیر هفت سال هم در مناطق شهری و هم در مناطق روستایی و متأهل بودن در مناطق شهری منجر به کاهش حضور زنان در بازار نیروی کار خواهد شد.