بررسی تاثیر محیط کشت ، دما و pH بر عملکرد ریزجلبک اسپیرولینا پلاتنسیس در فتوبیوراکتور عمودی

نویسندگان

1 استادیار گروه مکانیزاسیون کشاورزی ، دانشکده کشاورزی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی ، اراک، ایران

2 استادیار گروه میکرو بیولوژِی . دانشگاه فرهنگیان (شهید بهشتی) .قم، ایران

3 دانشجوی دکتری گروه مکانیک بیوسیستم . دانشکده کشاورزی. واحد اراک. دانشگاه آزاد اسلامی اراک

4 استادیار گروه مکانیک بیوسیستم. دانشکده کشاورزی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی ، اراک، ایران

doi
10.22092/erams.2020.343130.1358
چکیده

این تحقیق به بررسی تاثیر دما، pH و نوع محیط کشت بر فاکتورهای موثر در تولید ریزجلبک اسپیرولینا پلاتنسیس پرداخته است. آزمایشی با استفاده از طرح فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در فتوبیوراکتور عمودی به اجرا درآمد. عامل اول یعنی محیط کشت ریزجلبک در سه سطح: محیط کشت والن، جردن و BBM، عامل دوم دما در دو سطح: 25 و 30 درجه سلسیوس و عامل سوم میزان اسیدیته در دو سطح: 5/0±8 و 5/0±10 بود. میزان شدت نور 5000 لوکس، مدت نوردهی 14 ساعت و هوادهی از طریق پمپ هوا با اختلاط میزان  دی‌اکسید کربن 15 درصد برای هر 36 نمونه به صورت یکسان اعمال گردید. پارامترهای اندازه‌گیری شامل: میزان تراکم سلولی، زیست‌توده، درصد چربی، میزان کلروفیل a و کارتنوئید است. نتایج بررسی­ها نشان داد که فاکتورهای تراکم سلولی، میزان زیست‌توده، درصد لیپید، میزان کلروفیل a و کارتنوئید در بین محیط­های‌ کشت‌ والن، جردن و BBM در سطح 1 درصد و بین pH و دماهای انتخابی نیز تفاوت معنی­داری وجود دارد. نتایج مقایسۀ میانگین داده­ها نشان داد بیشترین میزان تراکم سلولی، میزان کلروفیل a، میزان کارتنوئید مربوط به تیمار M1T1P1 (محیط کشت والن با دمای 5 و 5/0±8=pH) و کمترین میزان مربوط به تیمار M2T2P2 (محیط کشت BBM با دمای 30 و 5/0±10 pH=) است. در خصوص زیست‌توده، بیشترین میزان در تیمار M3T1P1 (محیط کشت جردن با دمای 25 و 5/0±8pH=) به دست آمد. تحقیق حاضر نشان داد از بین شرایط مختلف تولید، مناسب‌ترین آن برای تولید اسپیرولینا پلاتنسیس محیط کشت والن با دمای 25 درجه سلسیوس با 5/0±8 pH= است.