اقتصاد سیاسیِ توسعه صلحمحور: چارچوبی از مسیری جدید برای توسعه اقتصادی ایران
نویسندگان
1 دانشیار علوم سیاسی، دانشکده حقوق، علوم سیاسی و تاریخ، دانشگاه یزد
doi
10.30465/ce.2022.40330.1760چکیده
صلح، یکی از اخلاقیترین مفاهیم بشری است و صلحسازی هم مسالهای است که قرنها، موضوع تامل اندیشمندان حوزههای اخلاق و فلسفه بوده است. با این حال، مطالعات متاخر نشان میدهند که صلح، نه موضوعی صرفاً اخلاقی بلکه پدیدهای با عواید اقتصادی است. این مساله، به خصوص برای کشور ما که با تنشهای مختلف داخلی و عمدتاً خارجی مواجه است، اهمیت دارد. مقاله حاضر، ضمن بررسی معنای صلح و عواید اقتصادی آن از منظر نظری و تجربی، این موضوع را به بحث میگذارد که ایران بهرغم بهرهمندی از برخی عواید توسعه اقتصادی در دهه-های اخیر، مدتهاست که هم در تلههای مختلف اقتصادی گرفتار شده و هم سطح تنشهای داخلی و خارجی کشور افزایش یافته و در نتیجه، نیازمند گذار به مسیر جدیدی از توسعه اقتصادی است. یافتههای مقاله نشان میدهند که برای خروج از تلهها و تنگناهای توسعه کشور، «توسعه صلحمحور» مسیر جایگزین مناسبی است. اینکه چگونه میتوان توسعه صلحمحور ساخت، پرسشی است که در بخش پایانی این نوشتار در قالب یک طرح سه گانه تغییر منافع-ایدئولوژی-نهادها، چارچوبی از پاسخ به آن ارائه شده است.