بررسی پایداری بدهی های دولت در ایران با استفاده از تابع واکنش سیاستگذار و آزمون علیت غیر خطی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشگاه تهران
2 استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران
3 استاد، دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران
doi
10.30465/ce.2022.38944.1721چکیده
پایداری بدهیهای دولت در حقیقت هسته مرکزی پایداری مالیه عمومی را تشکیل میدهد. کشورهای زیادی تا کنون به دلیل سطح بالای بدهیهای خود دچار بحران شدهاند. روند افزایش بدهیهای دولت در ایران نشان می دهد که مساله پایداری بدهیها به زودی به یکی از چالش های کشور مبدل خواهد شد. در این مطالعه پایداری بدهیهای دولت در ایران در بازه زمانی سالهای 1353 تا 1398 با استفاده از دادههای اصلاح شده موسوی نیک و باقری پرمهر (1398) مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور از روش بوهن (2008) و برآورد تابع واکنش تراز بودجه دولت به انباشت بدهی ها با استفاده از روش خودرگرسیون برداری ساختاری استفاده شده است تا مشخص شود که آیا دولت در پاسخ به افزایش انباشت بدهی های خود کسری بودجه را کاهش می دهد یا اینکه نسبت به انباشت بدهی هایش بی تفاوت است. همچنین به منظور بررسی بیشتر ارتباط غیر خطی تراز بودجه دولت و انباشت بدهی ها نیز از آزمون علیت گرنجری غیر خطی به دو روش هیمسترا و جونز (1994) و نسخه اصلاح شده آن توسط دیکز و پانچنکو (2006) استفاده شده است. نتایج بدست آمده حاکی از عدم واکنش تراز بودجه دولت به انباشت بدهی هایش در هر دو روش است.