ارزیابی کارنده کاشت مستقیم در روشهای مختلف مدیریت بقایای گندم در زراعت ذرت
نویسندگان
1 هیات علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات کشاورزی فارس
2 کارشناس بخش تحقیقات خاک و آب مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس(داراب)
doi
10.22092/erams.2019.121891.1259چکیده
در سیستم های خاکورزی حفاظتی، بقایای زیاد محصولات زراعی بر سطح خاک، کارایی کارنده های کاشت مستقیم و در نتیجه تولید محصول را پایین می آورد و بدین گونه پذیرش این سیستم ها توسط کشاورزان را محدود می کند. برای ارزیابی کارایی کارندة کاشت مستقیم در روش های مختلف مدیریت بقایای محصولات و اثر آن بقایا بر عمق کاشت، سرعت جوانه زنی، یکنواختی عمق کاشت و ظرفیت مزرعه ای مؤثر در زراعت ذرت، مطالعه ای مزرعه ای با استفاده از طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تیمار و پنج تکرار اجرا گردید. تیمارها شامل رها کردن بقایای گیاهی (T1)، بیرون بردن (T2)، خرد کردن (T3) و دیسک زدن آنها (T4) بود. از تحلیل عاملی به منظور گروه بندی و تعیین مؤثرترین شاخص های کارایی کارنده استفاده شد. نتایج بررسی ها نشان داد که روش های مختلف مدیریت بقایای گیاهی تأثیر معنی داری بر ظرفیت مزرعه ای مؤثر، عمق کاشت، سرعت جوانه زنی و یکنواختی عمق کاشت ذرت دارد. کمترین میزان عمق کاشت و یکنواختی توزیع عمودی بذر در روش T1 مشاهده شد. یافته ها نشان میدهد تأثیر روش های مختلف مدیریت بقایای گیاهی بر سرعت جوانهزنی و یکنواختی عمق کاشت به ترتیب به صورت T2>T3>T1>T4و T2>T3>T4>T1 است. نتایج حاصل از تحلیل عاملی نشان میدهد که سرعت جوانه زنی، عمق کاشت و یکنواختی عمق کاشت برجسته ترین شاخص های کارایی کارنده کاشت مستقیم ذرت شناخته می شوند.