ارزیابی کارنده کاشت مستقیم در روش‌های مختلف مدیریت بقایای گندم در زراعت ذرت

نویسندگان

1 هیات علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات کشاورزی فارس

2 کارشناس بخش تحقیقات خاک و آب مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس(داراب)

doi
10.22092/erams.2019.121891.1259
چکیده

در سیستم ­های خاک­ورزی حفاظتی، بقایای زیاد محصولات زراعی بر سطح خاک، کارایی کارنده ­های کاشت مستقیم و در نتیجه تولید محصول را پایین می­ آورد و بدین ­گونه پذیرش این سیستم ­ها توسط کشاورزان را محدود می ­کند. برای ارزیابی کارایی کارندة کاشت مستقیم در روش­ های مختلف مدیریت بقایای محصولات و اثر آن بقایا بر عمق کاشت، سرعت جوانه ­زنی، یکنواختی عمق کاشت و ظرفیت مزرعه ­ای مؤثر در زراعت ذرت، مطالعه ­ای مزرعه ­ای با استفاده از طرح  بلوک­ های کامل تصادفی با چهار تیمار و پنج تکرار اجرا گردید. تیمارها شامل رها­ کردن بقایای گیاهی (T1)، بیرون­ بردن (T2)، خرد­ کردن (T3) و دیسک ­زدن آنها (T4) بود. از تحلیل عاملی به ­منظور گروه ­بندی و تعیین مؤثرترین شاخص ­های کارایی کارنده استفاده شد. نتایج بررسی­ ها نشان داد که روش­ های مختلف مدیریت بقایای گیاهی تأثیر معنی­ داری بر ظرفیت مزرعه ­ای مؤثر، عمق کاشت، سرعت جوانه­ زنی و یکنواختی عمق کاشت ذرت دارد. کمترین میزان عمق کاشت و یکنواختی توزیع عمودی بذر در روش T1 مشاهده شد. یافته ­ها نشان می­دهد تأثیر روش­ های مختلف مدیریت بقایای گیاهی بر سرعت جوانه­زنی و یکنواختی عمق کاشت به ­ترتیب به ­صورت T2>T3>T1>T4و T2>T3>T4>T1 است. نتایج حاصل از تحلیل عاملی نشان می­دهد که سرعت جوانه­ زنی، عمق کاشت و یکنواختی عمق کاشت برجسته­ ترین شاخص ­های کارایی کارنده کاشت مستقیم ذرت شناخته می­ شوند.