فراتحلیل موانع توسعه حزبی در ایران بین سال های 1398-1368
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم سیاسی(مسایل ایران)، دانشکده حقوق و الهیات، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، جمهوری اسلامی ایران (نویسنده مسئول).
2 دانشیار علوم سیاسی (سیاستگذاری عمومی)، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، جمهوری اسلامی ایران.
3 دانشآموخته علوم سیاسی، دانشکده حقوق و الهیات، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، جمهوری اسلامی ایران.
doi
10.30497/pkn.2023.243005.2985چکیده
پیشینه فعالیت احزاب سیاسی در ایران، به انقلاب مشروطه برمیگردد، از اینرو، پژوهش حاضر با هدف فراتحلیل کیفی موانع توسعه حزبی در دوره زمانی ایران پس از انقلاب، به شناسایی و دستهبندی موانع توسعه حزبی از منظر مطالعات داخلی منتشرشده در بازه 1398-1368 اقدام کرده است. دادهها به روش اسنادی گردآوریشده و شامل 118 مطالعه، در قالب مقاله و پایاننامه بوده که طی فرایند اجرای فراتحلیل، 30 سند درونگنجی شده است. طبق یافتههای بهدستآمده، تعداد 130 مانع توسعه حزبی در ذیل رویکردهای ششگانه: نهادی، حقوقی ـ قانونی، سیاسی، فرهنگ سیاسی، جامعهشناختی و نوسازی و مدرنیزاسیون شناسایی و دستهبندیشده که بر اساس میزان فراوانی، «موانع فرهنگ سیاسی»، با فراوانی 35.38 درصد پرتکرارترین مانع توسعه حزبی را در پژوهشهای مورد بررسی به خود اختصاص داده است. از اینرو، اصلاح فرهنگ سیاسی با هدف ایجاد جهتگیری ذهنی مثبت نسبت به پدیده حزب و فعالیت حزبی در سطوح سهگانه: فرهنگ سیاسی رهبران، نخبگان و فعالان سیاسی و توده پیشنهاد میشود.