تحلیل فضایی شاخصهای رشد هوشمند شهری( مطالعه موردی: منطقه22 شهر تهران )
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه مطالعات روسیه، واحد مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه جغرافیا، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
رشد بیش از اندازه جمعیت و گسترش سریع شهرها و افزایش خودرومحوری، این مکانها را با چالشهای فراوانی مواجه کرده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی شاخصهای چهارگانه؛ حملونقل و دسترسی، زیستمحیطی، حفاظت از منابع طبیعی و فضای سبز و برنامهریزی کالبدی در منطقه پرداخته است. برای تحلیل، از مدل ها و آزمونهایی نظیر مدل آنتروپی شانون،آزمون تی تک نمونه ای و ضریب رگرسیون استفاده شده است. نتایج نشان میدهد؛ برنامهریزی کالبدی اراضی و دسترسی به صورت مستقیم و غیرمستقیم بیشترین تاثیر را در رشد هوشمند منطقه 22 دارا میباشند. میتوان گفت با برنامهریزی صحیح کالبدی اراضی وضعیت دسترسی و حمل ونقل نیز بهبود مییابد. شاخصهای اقتصادی اجتماعی در راستای رشد هوشمند شهری در برنامهریزی مورد توجه قرار نگرفتهاند. همچنین وضعیت حملونقل عمومی، دسترسی و نیز شرایط زیست محیطی در سطح منطقه بسیار پایین است. منطقه دارای بافت فرسوده کمی می-باشد و اکثرا دارای ساخت وسازهای جدید است که این مورد جزو محاسن منطقه محسوب میگردد. برخورداری منطقه از شاخص فضای سبز در شرایط خوبی قرار دارد اما شاخصهای مورد بررسی در برنامهریزی کالبدی محلات منطقه مورد توجه قرار نگرفته یعنی توجه به ساخت مسکن برای گروههای مختلف درآمدی بسیار ضعیف است. در نهایت راه کارهایی چون ؛ارتقاء شاخص های دسترسی و حمل-ونقل عمومی، ارتقاء شاخص زیست محیطی در منطقه با تاکید بر حرکت پیاده و توسعه مسیرها، به حداقل رساندن استفاده از خودروی شخصی، افزایش فضاهای سبز و مکانهای عمومی جهت تقویت حس تعلق مکانی شهروندان، بهرهگیری از توانایی شهروندان در تصمیم-گیریهای محلهای پیشنهاد شده است.
