تأثیر تأمین اجتماعی و توسعه مالی بر پسانداز و رفتار باروری در ایران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشگاه بجنورد،
2 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه بجنورد
3 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه بجنورد
doi
10.30465/ce.2020.6435چکیده
از حدود یک قرن پیش، اکثر کشورها افزایش در هزینههای بازنشستگی و کاهش در باروری را تجربه کردهاند. ازآنجاییکه افزایش جمعیت سالمندان و کاهش باروری، مشکلات اساسی برای حمایت از افراد مسن در آیندهای نزدیک ایجاد خواهد کرد؛ در این مقاله، به بررسی این موضوع پرداخته میشود که تصمیمگیری در مورد رفتار پسانداز و باروری تا چه حد تحت تأثیر دسترسی و جذابیت جایگزینهای مبتنی بر بازار یا دولت، بهعنوان منبع حمایت از سالمندان است. ازاینرو، معادلات پسانداز و باروری به روش همجمعی یوهانسن-جوسلیوس با استفاده از دادههای سری زمانی مربوط به دوره 1396-1352 تخمین زده شدند. شواهد نشان میدهد که گسترش پوشش تأمین اجتماعی و توسعه مالی تأثیر منفی و معناداری بر باروری دارد، همچنین تأثیر گسترش پوشش تأمین اجتماعی بر پسانداز منفی بهدست آمد، حال آنکه بهبود توسعه مالی اثر مثبت و معناداری بر پسانداز دارد. همچنین رفتار خانوارهای ایرانی در انتقال منابع بیننسلی بیشتر با انگیزه نوعدوستی مطابقت دارد.
