تحلیل شبکه همکاری دستگاه های اجرایی مرتبط با حفاظت جنگلهای مانگرو در شهرستانهای دَیر و عسلویه
نویسندگان
1 نویسنده مسئول، استادیار، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 استاد گروه محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
3 دانشیار، گروه محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22092/ijfpr.2023.362094.2100چکیده
برای درک تعداد گرودار درگیر در مدیریت و حفاظت جنگلهای مانگرو در استان بوشهر، تحلیلی برای شناسایی و ترسیم میزان قدرت و توانایی تعامل در شبکه اجتماعی دو شهرستان دَیر و عسلویه انجام شد. گروداران با بررسی میدانی و کتابخانهای انتخاب شدند و از هر گرودار یک پرسشنامه تحلیل نهادی تهیه شد. تجزیهوتحلیل دادهها در نرمافزار UCINET6.528 انجام شد. نتایج در دو محور قابل بیان است: در محور اول تصویری کلی از وضعیت گروداران بررسی شد و در محور دوم اهمیت تحلیل شبکه در مصورسازی انسجام سازمانی گروداران مرتبط با حفاظت جنگلهای مانگرو استان بوشهر انجام شد. در هر پنج زمینه بررسیشده (اقدام حفاظتی، بهرهبرداری بهینه از ظرفیتهای رویشگاه، تبادل اطلاعات و تجربه، مشارکت در تولید و کاشت نهال و جلب مشارکت مردمی) در شهرستان دَیر مشخص شد که اداره آموزشوپرورش و اداره منابع طبیعی و در عسلویه دهیاری و شورای اخند و اداره محیطزیست بیشترین مرکزیت بینابینی را داشتند. نکته قابل تأمل این پژوهش قدرت کم اداره محیطزیست بهویژه در شهرستان دیر بهرغم متولی اصلی حفاظت از این رویشهای ساحلی است. نتایج پژوهش پیشرو در دو دسته قابل ارائه است: در دسته اول نتایج نشان داد که فقدان همکاری بین گروداران اجرایی سبب تعارض، عدم هماهنگی و کاهش اعتماد جوامع محلی شده است و در دسته دوم نتایج نشان داد شاخصهای خرد و کلان سنجههای اجتماعی قابلیت نشان دادن نقش گروداران در کاهش تعارضات را دارند.
