تحلیل فضایی پیامدهای توسعه اقامتگاههای بوم گردی بر سکونتگاههای روستایی شهرستان کرمان
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی/ دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده جغرافیا و برنامهریزی محیطی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
3 دانش آموخته دکتری، جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده جغرافیا و برنامهریزی محیطی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
10.30470/jegr.2024.2034564.1196چکیده
مقوله فضا و تحلیل فضایی نواحی گردشگری بهعنوان چارچوب و زیربنایی برای کنشهای مربوط به گردشگری و معیاری برای تعیین مرکزیت و زیرساختهای مورد نیاز و تعدیل نابرابری بین نواحی است. هدف از این پژوهش تحلیل فضایی پیامدهای توسعۀ اقامتگاههای بومگردی شهرستان کرمان بوده است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده ها میدانی-پیمایشی می باشد. ابزار اصلی گردآوری دادهها و سنجش متغیرهای پژوهش، پرسشنامه ادغام شده از 35 معیار در ابعاد اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی، زیست محیطی، مدیریتی، کالبدی و امنیتی است که در 27 مکان دارای اقامتگا بومگردی تکمیل شد. داده ها از طریق نرم فزار Excel در قالب دو روشANTROPY,MABAC تحلیل و رتبه بندی شد. یافتهها نشان داد شهر ماهان به لحاظ تحلیل فضایی باعث افزایش تعاملات مثبت اقتصادی، افزایش پسانداز، حفظ محیط زیست، جلوگیری از مهاجرتهای بیرویه و افزایش امنیت و پراکنش فضایی مثبت زیرساختها، تاسیسات وغیره در شهرستان گشته است، لیکن کشیتوئیه در زمینه اشتغال، کارآفرینی، پس انداز، تسهیلات، رفاه، آموزش، مسائل زیست محیطی و امنیتی پراکنش فضایی منفی را تجربه کرده است. نابرابریهای فضایی سبب عدم تعادل در زمینههای تعاملات اقتصادی، افزایش پسانداز، حفظ محیط زیست، مهاجرت بیرویه، زیرساختها و تاسیسات گردیده است. بنابراین پیشنهاداتی چون واگذاری مدیریت صنعت گردشگری به بخش خصوصی؛ استفاده از آماره های فضایی و همچنین استفاده از ویژگیهای اطلاعات جغرافیایی در توزیع و پراکنش خدمات در سطح فضا و غیره پیشنهاد میگردد.