اثر بیثباتی اقتصاد کلان بر توسعه اجتماعی در ایران
نویسندگان
1 استادیار اقتصاد دانشگاه بجنورد
2 استادیار اقتصاد دانشگاه بجنورد
3 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه بجنورد
doi
10.30465/ce.2020.5871چکیده
توسعه اجتماعی فرایندی از تغییرات است که منجر به بهبود در بهزیستن انسان میشود. بهزیستن انسان به معنی دسترسی به آموزش بهتر، سلامت بهتر و منابع مورد نیاز برای ضروریات زندگی است. از طرف دیگر، موقعیت وضعیت اقتصاد کلان هر کشور عامل مؤثری بر این مقوله است. بنابراین، در مقاله حاضر اثر بیثباتی اقتصاد کلان بر توسعه اجتماعی در ایران در بازه زمانی ۱۳52-۱۳۹6 آزمون گردید. برای سنجش توسعه اجتماعی از دو شاخص توسعه انسانی و نرخ بقاء کودکان زیر 5 سال و برای سنجش شاخص بیثباتی اقتصاد کلان، از ترکیب چهار متغیر تلاطم تولید ناخالص داخلی، تلاطم رابطه مبادله و تلاطم سرمایهگذاری و تلاطم مخارج مصرفی خصوصی استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که در بلندمدت، بیثباتی اقتصاد کلان بر روی شاخص توسعه انسانی و نرخ بقاء کودکان زیر 5 سال، اثر منفی و معنیدار دارد که این امر مبین اثر منفی بیثباتی اقتصاد کلان بر روی توسعه اجتماعی است. در عین حال، نتایح حاکی از آن است که در کوتاهمدت رابطه معنیداری بین متغیرهای مورد نظر و توسعه اجتماعی وجود ندارد.