بررسی و نقد ادله آیت الله بروجردی در باب ولایت فقیه در عصر غیبت
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، جمهوری اسلامی ایران.
2 استادیار علوم سیاسی، گروه مطالعات انقلاب اسلامی و مسائل ایران، دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، جمهوری اسلامی ایران (نویسنده مسئول).
doi
10.30497/pkn.2022.14752.2660چکیده
به واسطه جایگاه عالی آیتالله بروجردی در فقه معاصر شیعه، بررسی نظرات ایشان در باب حوزه اختیارات فقهاء در عصر غیبت از اهمیت ویژهای برخوردار است. سؤال اصلی مقاله این است که نظر آیتالله بروجردی در باب ولایت فقها در عصر غیبت چیست؟ در باب نظر آیتالله بروجردی در مورد رابطه دین و سیاست و نیز مسئله ولایت فقیه و دایره اختیارات فقیه، سوءبرداشتهایی در جامعه کنونی رایج است که مراجعه به آثار و منابع اصلی فقهی در این باره میتواند در رفع این سوءبرداشتها مؤثر باشد. آیتالله بروجردی در آثار متعددی به ارائه دلایلی در باب نظر خویش در مورد ولایت فقیه پرداختهاند. در این پژوهش با استفاده از روش تحلیل و استنباط فقهی به بررسی نظر آیتالله بروجردی در باب ولایت فقیه پرداخته شده است و ادلهای که ایشان در مستند کردن نظر خویش به کار گرفتهاند مورد بحث و نقد واقع شده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که بر خلاف تصور اولیه رایج، آیتالله بروجردی قائل به ولایت عامه فقهاء در عصر غیبت بودهاند و ولایت را منحصر در امور حسبیه نمیدانستند. نقدهای صورت گرفته در مقاله نشان میدهد که هر چند در جزئیات ادله میتوان برخی از استنتاجات صورت گرفته را مورد نقد و اشکال قرار داد، اما کلیت ادله مطرح شده از وزانت و دقت بالایی برخوردار است.