تغییرات کربن آلی خاک تودههای اوری (.Quercus macranthera C. A. Mey) در جنگلهای هیرکانی
نویسندگان
1 نویسنده مسئول، استادیار، بخش تحقیقات جنگلها و مراتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران
2 استادیار، بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران
3 دانشیار، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
4 دکتری شیمی خاک، بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران
doi
10.22092/ijfpr.2023.360649.2078چکیده
شناسایی تغییرات کربن آلی جنگلهای اوری (.Quercus macranthera C. A. Mey) واقع در ارتفاعات بالابند جنگلهای هیرکانی میتواند اطلاعات مناسبی برای مدیریت بهینه و حفاظت جنگلهای مذکور در اختیار قرار دهد. در پژوهش پیشرو، بهطور تصادفی چهار قطعهنمونه با ابعاد 20 × 20 مترمربع در هر یک از تودههای اوری رویشگاههای پانومهسر لاویج، کلنگای نکاء و توسکستان گرگان پیاده شد. در مرکز و چهار گوشه هر یک از قطعات نمونه، بهطور جداگانه نمونههای خاک از دو عمق 15 -0 سانتیمتر (لایه فوقانی خاک) و 30-15 سانتیمتر (لایه زیرین خاک) بهشکل ترکیبی جمعآوری و در آزمایشگاهی ویژگیهای آنها اندازهگیری شد. در هر قطعهنمونه، ویژگیهای زیستی درختان شامل قطر برابر سینه، ارتفاع کل، تراکم و قطرمتوسط تاج درختان و نیز ویژگیهای فیزیوگرافی زمین اندازهگیری و ثبت شد. نتایج آزمون چندمتغیره مانوآ نشان داد که مقادیر کربن آلی و نیتروژن کل در لایه فوقانی و زیرین خاک در بین رویشگاههای مختلف اختلاف معنیداری نداشتند. بر خلاف آن، نتایج آزمون مذکور نشان داد که مقدار فسفر و پتاسیم قابل جذب در عمقهای مختلف خاک بین رویشگاههای مورد پژوهش تغییرات معنیدار داشت. برمبنای نتایج آزمون همبستگی پیرسون، مقدار کربن آلی و نیتروژن کل در لایههای مختلف خاک با متغیرهای کمی درختان تودههای اوری در رویشگاههای مورد پژوهش ارتباط معنیداری نداشت. از سویی، نتایج نشان دادند که تغییرات عناصر غذایی (NPK) و کربن آلی بهشکل متقابل چه در داخل هر یک از لایههای خاک و چه در بین لایههای مذکورخاک مستقل از یکدیگر بودند و همبستگی معنیداری نداشتند. نتایج آزمون t جفتی نیز نشان داد که فقط مقادیر نیتروژن کل بین عمقهای مختلف خاک دارای اختلاف معنیداری بود (05/0 < p ؛ 59/2 = t). در یک نتیجهگیری کلی میتوان عنوان کرد که تغییرات کند کربن آلی خاک تودههای اوری موجب شده است که اثرات گونهای تودههای مذکور در رابطه با تغییرات مورد اشاره معنیدار نباشد.