بررسی عوامل مکانیکی موثر بر مقاومت برشی ساقه های نشای گوجه فرنگی و بادنجان در مرحله پیوندزنی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مکانیک بیوسیستم پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، ابوریحان دانشگاه تهران، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، پردیس ابوریحان، گروه مکانیک بیوسیستم
2 دانشجوی دکتری گروه مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استاد گروه مکانیک بیوسیستم، دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 استادیار گروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج دانشگاه تهران، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، پردیس کرج، گروه علوم باغبانی و فضای سبز
doi
10.22092/erams.2018.115775.1218چکیده
امروزه یکی از راههای مهم توسعۀ کشت سبزیها، گسترش دانش و تجهیزات تولید گیاهان پیوندی است. این بخش در حوزۀ مهندسی تجهیزات کشاورزی قرار گرفته و بررسی مکانیک برش اینگونه گیاهان از ابتداییترین گامها در این زمینه است. در این پژوهش، با انتخاب دو گیاه گوجهفرنگی و بادنجان، دو سبزی مهم و پر تولید، اثر عواملی مانند نوع تیغه، سرعت بارگذاری، زاویۀ تمایل و زاویۀ اریب برش بر دو شاخص مهم برش یعنی بیشینۀ نیروی برش و انرژی برش ساقۀ گیاه در مرحلۀ پیوندزنی بررسی شده است. نتایج آزمایشها نشان میدهد بیشینۀ نیروی ویژۀ برش ساقه در محدودۀ 2/0 تا 5/5 نیوتن بر میلیمتر قطر ساقه و انرژی ویژۀ برش در محدوده 2/0 تا 5 میلیژول بر میلیمتر مربع از سطح مقطع ساقه است. همچنین مشخص شد که از میان عوامل مورد بررسی، فقط نوع تیغه و زاویۀ تمایل آن بر نیرو و انرژی برش تأثیرگذار هستند. از میان انواع تیغۀ رایج در پیوندزدن سبزیها، تیغۀ اصلاح صورت نیازمند کمترین نیروی برش است و افزایش زاویۀ تمایل در یکنواختتر کردن برش مفید است.
