بررسی شرایط رویشگاهی آلبالوی خراسانی (Prunus chorassanica (Pojark.) A.E.Murray) در رویشگاههای طبیعی استان خراسان رضوی
نویسندگان
1 استادیار پژوهشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
2 استادیار پژوهشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
3 نویسنده مسئول، استادیار پژوهشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
doi
10.22092/ijfpr.2022.360363.2072چکیده
پژوهش پیشرو با هدف شناسایی شرایط رویشگاهی آلبالوی خراسانی (Prunus chorassanica (Pojark.) A.E.Murray) بهعنوان یک درختچه انحصاری ایران در استان خراسان رضوی انجام شد. پس از استقرار سه ترانسکت 100 متری در سه رویشگاه طبیعی این گونه در شهرستان درگز، 10 قطعهنمونه پنج متر مربعی در امتداد هر ترانسکت پیاده شد. در قطعهنمونهها، درصد تاجپوشش و تراکم گونههای گیاهی بهروش تصادفی- منظم نمونهبرداری شد. همچنین، شرایط بومشناختی رشد و پراکنش آلبالوی خراسانی شامل ویژگیهای اقلیمی، توپوگرافی و خاک رویشگاهها بررسی شد. پوشش گیاهی گونه مذکور در سه رویشگاه مورد بررسی بین 87/7 تا 7/11 درصد و تراکم آن نیز بین 50 تا 75 پایه در هکتار متغیر بود. متوسط درصد شن، سیلت و رس خاک رویشگاههای این درختچه بهترتیب 34، 5/38 و 5/27 درصد و بافت خاک آن از نوع لومی بهدست آمد. متوسط pH و هدایت الکتریکی خاک نیز بهترتیب 73/7 و 8/0 دسیزیمنس بر متر بودند. این گونه در ارتفاع بیشتر از 2000 متر از سطح دریا، شیب بین 30 تا 55 درصد و اغلب در جهت شمالی حضور دارد. باتوجهبه ارزش زیاد آلبالوی خراسانی، ضروری است در قالب اقدام برای حفاظت در خارج از رویشگاه اصلی، بذرهای آن جمعآوری و در بانک ژن منابع طبیعی ایران ذخیره شوند. همچنین، پیشنهاد میشود که پایههایی از آن در باغ گیاهشناسی ملی ایران کاشته شوند تا در صورت لزوم، امکان احیای دوباره جمعیت آن در طبیعت وجود داشته باشد.