بررسی وضعیت موجود و تعیین شاخص های مکانیزاسیون برنج (مطالعه موردی در استان مازندران)

نویسندگان

1 استادیار مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات،‌ آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

2 دانشیار مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات،‌ آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

3 دانشیار پژوهش موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

doi
10.22092/erams.2017.106975.1114
چکیده

نیل به خودکفایی محصول برنج در کشور جز با بررسی وضعیت موجود مکانیزاسیون برنج مقدور نیست. این تحقیق به منظور تعیین وضعیت موجود مکانیزاسیون برنج و ارائۀ راهکارهای لازم برای بهبود آن انجام شد تا امکان خودکفایی در تولید این محصول استراتژیک فراهم آید. داده ها با تکمیل پرسشنامه، مراجعه به منابع آماری موجود، و بررسی های میدانی جمع آوری شد. با استفاده از اطلاعات به‌دست آمده، درجه مکانیزاسیون، سطح مکانیزاسیون، ظرفیت مکانیزاسیون، بازده اقتصادی مکانیزاسیون، بازده مزرعه‌ای ماشین، توان اجرایی بالقوۀ ماشینی، روزها و ساعات کاری، و ضریب بهره‌وری ماشین محاسبه شد. نتایج به دست آمده از این مطالعه نشان می دهد که درجه مکانیزاسیون خاک ورزی اولیه و ثانویه در استان مازندران 7/99 و 3/99 درصد، کاشت با نشاکار 69/22 درصد، و برداشت مکانیزه برنج با دروگر و کمباین برنج 8/72 درصد است. کمترین درجه مکانیزاسیون تولید برنج برای وجین 8 درصد به‌دست آمد. سطح مکانیزاسیون محاسبه شده برای برنج‌کاری در استان مازندران 63/2 اسب بخار بر هکتار محاسبه شد. میانگین بازده اقتصادی مکانیزاسیون تولید برنج در استان مازندران 87/1 تن بر اسب بخار و متوسط ظرفیت مکانیزاسیون برنج استان 235 اسب بخار- ساعت بر هکتار تعیین شد.