بررسی تأثیر نابرابری توزیع درآمدی بر انتشار گاز دیاکسیدکربن در ایران (با تأکید بر شدت انرژی)
نویسندگان
1 دکتری اقتصاد، دانشگاه مازندران
2 دانشیار دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، بابلسر
doi
10.30465/ce.2019.4924چکیده
تخریب محیطزیست را میتوان ناشی از عواملی همچون رشد اقتصادی، شدت انرژی، نسبت شهرنشینی و توزیع درآمدی دانست. در این مقاله، اثرات زیستمحیطی نابرابری توزیع درآمد در ایران با استفاده از دادههای آماری سری زمانی سالهای 1357-1394، به روش خودتوضیحی با وقفههای توزیعی بررسی شده است. همچنین وجود رابطه علیت بین متغیرهای الگو با استفاده از روش علیت تودا-یاماموتو مورد برررسی قرار گرفته است. نتایج نشان میدهد که متغیرهای تولید ناخالص داخلیسرانه، ضریب جینی و شدت انرژی بر انتشار گاز دی اکسیدکربن اثرگذاری مثبت و متغیرهای مجذور تولید ناخالص داخلی سرانه و نسبت شهرنشینی به کل جمعیت اثر منفی و ضریب تولید ناخالص داخلی سرانه بیشترین اثرگذاری مثبت را دارد. همچنین فرضیه منحنی زیست محیطی کوزنتس در ایران تأیید میشود و تنها علیت دوطرفه بین تولید ناخالص داخلی سرانه و انتشار دی اکسید کربن وجود دارد و جریان علیت یک طرفه از سایر متغیرها به متغیر لگاریتم انتشار CO2 تأیید میشود.