بررسی تأثیر نابرابری توزیع درآمدی بر انتشار گاز دی‌اکسیدکربن در ایران (با تأکید بر شدت انرژی)

نویسندگان

1 دکتری اقتصاد، دانشگاه مازندران

2 دانشیار دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، بابلسر

doi
10.30465/ce.2019.4924
چکیده

تخریب محیط­زیست را می­توان ناشی از عواملی همچون رشد اقتصادی، شدت انرژی، نسبت شهرنشینی و توزیع درآمدی دانست. در این مقاله، اثرات زیست­محیطی نابرابری توزیع درآمد در ایران با استفاده از داده­های آماری سری زمانی سال­های 1357-1394، به روش خودتوضیحی با وقفه­های توزیعی بررسی شده است. همچنین وجود رابطه علیت بین متغیرهای الگو با استفاده از روش علیت تودا-یاماموتو مورد برررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می­دهد که متغیرهای تولید ناخالص داخلی­سرانه، ضریب جینی و شدت انرژی بر انتشار گاز دی اکسیدکربن اثرگذاری مثبت و متغیرهای مجذور تولید ناخالص داخلی سرانه و نسبت شهرنشینی به کل جمعیت اثر منفی و ضریب تولید ناخالص داخلی سرانه بیشترین اثرگذاری مثبت را دارد. همچنین فرضیه منحنی زیست محیطی کوزنتس در ایران تأیید می­شود و تنها علیت دوطرفه بین تولید ناخالص داخلی سرانه و انتشار دی اکسید کربن وجود دارد و جریان علیت یک طرفه از سایر متغیرها به متغیر لگاریتم انتشار CO2 تأیید می­شود.