بررسی بهرهوری نهادههای کشاورزی در کشت گندم، مطالعۀ موردی: دشت مهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مکانیک ماشین های کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی ماشین های کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
4 دانشیار گروه مهندسی ماشینهای کشاورزی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22092/erams.2017.109384.1174چکیده
در مطالعۀ حاضر بهرهوری نهادههای کشاورزی در کشت گندم دشت مهران در سال 1394 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. متغیرهای مد نظر در این پژوهش ویژگیهای اقتصادی و اجتماعی گندمکاران و نهادههای مختلف مصرفی بوده است. متدولوژی این پژوهش، استفاده از تابع تولید برای برآورد بهرهوری متوسط و نهایی نهادههای تولید و محاسبۀ کشش تولید است. برای گزینش تابع تولید مناسب، از آزمون نسبت راستنمایی بهره گرفته شد. برابر آزمون، تابع تولید ترانسلوگ در مقایسه با سایر توابع، سازگاری بیشتری با مشاهدات داشته است. برابر نتایج به دست آمده، بیشترین مقدار بهرهوری نهایی به نهادۀ سطح زیر کشت و کمترین آن به نهادۀ ماشین آلات اختصاص دارد. بهرهوری نهایی استفاده از ماشین آلات در منطقۀ مورد نظر نشان دهندۀ کاهش 74/4 کیلوگرمی تولید محصول گندم به ازای استفادۀ یک ساعت بیشتر از این نهاده نسبت به شرایط فعلی است. مصرف نهادۀ ماشین آلات در ناحیۀ غیر اقتصادی تولید( مرحلۀ سوم) و سایر نهادهها در مرحله اقتصادی تولید (مرحلۀ دوم ) واقع شده است. اثر همزمان سطح زیرکشت و ماشین آلات در تولید، گویای این مطلب است که کوچک بودن قطعات زمینها امکان استفاده از ماشین آلات و در نتیجه استفاده از صرفههای مقیاس را از بین برده و تنها باعث افزایش هزینههای تولید شده است.
