نقدی بر ترجمه‌ی استاد دشتی«ره» از حکمت‌های نهج‌البلاغه

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه قرآن و حدیث قم

2 کارشناس ارشد بنیاد نهج‌البلاغه

doi
چکیده

دشواری­هایی چون تفاوت ساختار زبان‌ها، وجود ضرب­المثل‌ها و اشعار، تفاوت زبان معیار و زبان استعاری و شعری، فصاحت و بلاغت فوق­العاده­ی متن، تلمیح به آیات قرآن و روایات نبوی صلی­الله­علیه­وآله در احادیث نهج­البلاغه، اختلاف نُسخ و ... باعث شده ترجمه­ی نهج­البلاغه کاری بسیار دشوار تلقی گشته، ترجمه­هایی متفاوت از نهج­البلاغه، عرضه گردد. این مسأله ضمن بدیهی ساختن دقت هر چه بیشتر مترجم، وجود نقد و تحلیل ترجمه­های نهج­البلاغه را ضروری می­سازد. در این نوشتار بخشی از ترجمه­ی مرحوم­ محمد دشتی از حکمت‌های نهج­البلاغه، در چهار عرصه­ی (ویرایشی، فن­ترجمه، فهم­ و تفسیر و درستی و نادرستی) و با زیر موضوعاتی چون افتادگی، عدم رعایت نُسخ، تفسیر‌های ناصواب، ترجمه­ی نا‌صواب یا نارسایی برخی کلمات، إغلاق، اشکال‌های صرفی و نحوی و بلاغی، لغات نامأنوس، اضافات و توضیحات غیر لازم، ویرایش نامطلوب و عدم رعایت قوانین إملایی و دستور زبان فارسی مورد نقد قرار گرفته است. برطبق این تحقیقِ تحیلی، فراوانی نسبی انتقادها به ترجمه­ی آقای دشــتی از حکمـت‌های نهج­البلاغه، بیشتر مربوط به «ترجمه و تفسیرهای ناصواب»، «افتادگی­ها»،­ «اشکال­های صرفی و نحوی و بلاغی»، «اضافات و توضیحات غیر­لازم و «عدم­رعایت قوانین إملایی و دستور زبان فارسی» بوده است.