هنجارگریزی زبانی فواصل آیات از دیدگاه ابن صائغ (مطالعه موردی: 15 جزء آغازین قرآن)
نویسندگان
1 پژوهشکده مطالعات میان رشته ای قرآن ، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 پژوهشکده مطالعات میان رشته ای قرآن، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
چکیده
چکیدهیکی از ویژگیهای برجسته زبان قرآن، هنجارگریزی زبانی است که ساختار کلّی این متن را به شکلی پویا تحت تأثیر قرارمیدهد. پژوهش حاضر درصدد است تا به روش کتابخانهای و براساس نظر ابن صائغ و شیوههایی که وی برای ایجاد مراعات فواصل آیات ارائه میکند، این پدیده زبانی را در فواصل آیات پانزده جزء آغازین قرآن (مجموعاً 2267 آیه) مورد واکاوی قرار دهد و با ارائه نمونههای عینی و مصداقی، چگونگی بازنمایی این پدیده زبانی را به شیوه کیفی و کمّی در متن قرآن به نمایش بگذارد. یافتههای تحقیق حاضر نشان میدهد که از 40 مورد الگوی فراهنجاری که ابن صائغ ارائه کرده است، 25 مورد آن در 40 درصد دادههای مورد مطالعه به وقوع پیوسته است؛ فراهنجارهای دستوری از نوع نحوی بیشترین سهم در میان تغییرات را به خود اختصاصدادهاند و هنجارگریزیهای واژگانی و آوایی با اختلاف چشمگیری در جایگاه بعدی قرار گرفتهاند؛ برجستهترین نوع ساختارشکنی به ترتیب مربوط به تقدّم جار و مجرور، حذف مفعول، تأخر مفعول و گزینش صیغه مبالغه است و اینکه رابطه معنیداری بین نوع و فراوانی تغییرات و تعداد آیات سور وجود ندارد.