اثرات بحران‌های مالی جهانی بر الگوهای تجاری ایران و شرکای آن: روش شبه MLE پوآسون

نویسندگان

1 استادیار، گروه اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 استاد، گروه اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

doi
10.22054/ijer.2021.61543.999
چکیده

پیامدهای منفی بحران­های­­ مالی لزوم توجه سیاست­گذاران اقتصادی و مراکز تصمیم ­ساز را بر­می­انگیزد. از این رو، با توجه به اهمیت موضوع مطالعه حاضر به بررسی بحران­های مالی جهانی و تحلیل آثار آن بر الگوهای تجاری در کشور ایران و شرکای تجاری طی سال­های 2018-1995 پرداخته است. متغیرها در چارچوب مدل جاذبه و با استفاده از روش شبه حداکثر درست­نمایی توزیع پوآسون برآورد شده است.­ یافته­ ها نشان می­دهد بحران­ مالی آسیا (1997) نقش موثری در کاهش حجم تجارت دارد اما این نتیجه در ارتباط با بحران مالی آمریکا (2007) برعکس است­؛ چرا که به جای تهدید، به فرصتی مناسب در راستای تحرک جریان ­های تجاری تبدیل شده است. در این شرایط، به نظر می­رسد تفاوت در شدت و نوع تاثیرگذاری بحران­ های­­ مالی بر الگوهای تجاری می­تواند متاثر از ماهیت بحران­ یا منطقه ­ای باشد که بحران از آنجا آغاز شده است.