الگوی رفتاری جمهوری آذربایجان با جمهوری اسلامی ایران؛ برآیندی از سازههای هویتی
نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی/دانشکده علوم اداری و اقتصاد/دانشگاه اصفهان
2 دانشیار/ گروه علوم سیاسی/ دانشکده علوم اداری و اقتصاد/ دانشگاه اصفهان/ ایران
3 دانشیار/ گروه علوم سیاسی/ دانشکده امور اداری و اقتصاد/ دانشگاه اصفهان/ ایران
doi
10.30497/pk.2021.75595چکیده
< p>متعاقب فروپاشی شوروی در سال 1991م و استقلال جمهوریهای جدا شده، منافع امنیتی ایران در حوزه آسیای مرکزی و قفقاز تغییر نمود. ایران میتوانست با توسعه روابط خود با جمهوریهای تازه استقلال یافته، منافع امنیتی خود را در منطقه تأمین نماید. یکی از جمهوریهای استقلال یافته، جمهوری آذربایجان بود که نقش استراتژیکی در منافع امنیتی ایران ایفا مینماید. به رغم پیوندهای قوی مذهبی، تمدنی و فرهنگی جمهوری آذربایجان با حوزه سرزمینی ایران، روابط آن در عصر پسااستقلال با ایران بیشتر بر محور واگرایی بوده تا بر محور همگرایی. به نظر میرسد که در این واگرایی، نقش سازههای هویتی از اهمیت بهسزایی برخوردار است. به خاطر اهمیت موضوع، پژوهش حاضر به دنبال پاسخگویی به این سؤال محوری است که سازههای هویتی چه تأثیری بر روابط جمهوری آذربایجان با جمهوری اسلامی ایران داشته است؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد سازههای هویتی از جمله: برساخته شدن تقابلهای هویتی ترکی در مقابل ایرانی از سوی نخبگان سیاسی جمهوری آذربایجان، سکولاریسم در مقابل اسلامگرایی در سطح داخلی جمهوری آذربایجان و برداشت و رویکردهای متفاوت دو دولت در سطح منطقهای و نظام بینالملل، بر واگرایی جمهوری آذربایجان با جمهوری اسلامی ایران تأثیرگذار بوده است. روش پژوهش در این مقاله توصیفی ـ تحلیلی و روش گردآوری دادهها منابع کتابخانهای و اینترنتی است.