«بررسی تلمیحات روایی-قرآنی در مجموعه اشعار فاضل نظری»
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اراک.
2 استادیار/ گروه زبان و ابیات فارسی دانشگاه اراک
doi
چکیده
تلمیح یکی از کهنترین و پرکاربردترین صنایع بلاغی است که بهسبب عواملی چون فشردگی و ایجاز زبانی خاص خود، ورود قسمتی از یک متن غایب در متن حاضر و نقش پررنگ مخاطب در ادغام و دریافت این تداخل متنی و ...، در همۀ ادوار مورد توجه شاعران بوده و موجب غنای معنایی و زیبایی شعر شده است. این صنعت ادبی در اشعار شاعران معاصر با پیچیدگیها و تنوع فرمی و محتوایی بیشتری بهکاررفته که تحلیل و بررسی آنها نیازمند مطالعات دقیقتر با رویکردهای نوین است. از سویی، قصص قرآنی یکی از اولین متونی است که شاعران کلاسیک و معاصر فارسی در تلمیحات خود به آنها اشاره دارند. برهمین اساس، در پژوهش حاضر تلمیحات روایی-قرآنی در اشعار فاضل نظری را با تأکید بر تنوع ساختاری و فرمی تلمیحات بررسی کرده است؛ تا دریابد بیشترین تلمیحات روایی در اشعار او کدام است و نظری با چه روشها و فنونی از تلمیحات روایی قرآن در اشعارش استفاده کردهاست. پس از بررسی توصیفی- تحلیلی هر شش دفتر شعر نظری، این نتایج بهدست آمد که از نظر محتوایی داستانهای آدم (ع) و یوسف(ع) پربسامدترین تلمیحات قرآنی در غزلیات نظری هستند؛ همچنین از حیث ساختاری انواع تلمیحات ترکیبی، چندوجهی، پژواکی، آیرونیک و... در اشعار او وجود دارند که این امر بیانگر تنوع کاربرد و پیچیدگیها و ظرافتهای هنری این صنعت در اشعار این شاعر است.