بررسی عوامل مؤثر بر پیاده راهسازی از منظر بازآفرینی شهری موردمطالعه :منطقه 12 شهرداری تهران ، خیابان باب همایون
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام(ره)
3 گروه آموزشی جغرافیا/دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگارامام
doi
چکیده
محدودهها و ﻣﺴﻴﺮﻫﺎی ﭘﻴﺎده بهعنوان ﻋﻨﺎﺻﺮی ﺧﺎﻃﺮهاﻧﮕﻴﺰ و ﻫﻮﻳﺖﺑﺨﺶ در ﺷﻬﺮﻫﺎی اﻣﺮوز ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ میشوند. قبلاً ﺷﻬﺮﻫﺎ ﻫﻮﻳﺖ ﺷﻬﺮی ﺧﻮد را در ﺑﻨﺎﻫﺎی ﺑﻠﻨﺪ، ﮔﻨﺒﺪ و ﺗﻚ ﺑﻨﺎﻫﺎ ﻣﻲﻳﺎﻓﺘﻨﺪ. اﻣﺎ اﻣﺮوزه آنها خود را ﺑﺎ ﺧﻴﺎﺑﺎنهای ﭘﻴﺎدهﺷﺎن ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻨﺪ. هدف از این تحقیق بررسی و ارزیابی مؤلفههای پیاده راهسازی از منظر بازآفرینی شهری میباشد. این مقاله از لحاظ روش توصیفی-تحلیلی و از لحاظ هدف کاربردی میباشد. برای تجزیه و تحلیل یافتهها از تصمیمگیریهای چنده معیاره استفاده شده است و نتایج حاصل از مدل تاپسیس نشان میدهد که در بخش نفوذپذیری و دسترسی شاخص دسترسی پیاده به حملونقل عمومی، در بخش سرزندگی و تنوع شاخص استقرار کاربری اوقات فراغت، در بخش اجتماعی شاخص تعلق خاطر مکانی به استفاده از پیاده راه و اشتغال در پیاده راه، در بخش ایمنی شاخص افزایش کیفیت ساختار پیادهرو، در بخش انعطافپذیری شاخص پرهیز از بهکارگیری مصالح صلب در کف، در بخش کالبدی شاخص کف سازی مناسب و پرهیز از اختلاف سطح، در بخش رفتاری شاخص انگیزهها برای ماندن و خرید کردن در محدوده، در بخش حفظ هویت شاخص حفظ اسامی بناها و مسیرها با نامهای دیرپا و در نهایت در بخش زیستمحیطی شاخص افزایش ایمنی و امنیت در جایگاههای اول قرار دارند و اهمیت بیشتری نسبت به سایر شاخصها داشتهاند.