بررسی میزان تاثیرگذاری الزامات حقوقی بینالمللی مرتبط با کنوانسیون مبارزه با تغییرات اقلیمی در عملکرد کشورها
نویسندگان
1 گروه حقوق، دانشکده حقوق، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (دانشجوی دکتری تخصصی)
2 دانشیار گروه حقوق، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استادیار گروه حقوق، دانشکده حقوق، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف از این تحقیق، تعیین میزان اثرگذاری الزامات حقوقی و بینالمللی مرتبط با کنوانسیون مبارزه با تغییرات اقلیمی بر عملکرد کشورها میباشد. این تحقیق از نوع نظری است که به روش مطالعه عمیق و مقایسه تطبیقی صورت گرفته است. بدین منظور، عملکرد 36 کشور منتخب توسعه یافته و در حال توسعه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بیانگر آن بوده است که 3 نوع رویکرد و 3 مدل سازوکار برای تمامی کشورها تعیین گردیده است. موانع و چالشهای موجود به دو سطح ملی و بینالمللی تقسیم میشوند و مجموعاً در 6 طبقه جداگانه قرار میگیرند. تنها کشورهای توسعه یافته از رویکرد «تثیبت میزان انتشار گازهای گلخانهای به سطح انتشار سال 1990» استقبال کردهاند. همچنین؛ در زمینه اتخاذ رویکردهای «تلاش برای کاهش میزان تولید گازهای گلخانهای» و «انطباق با پیامدهای ناشی از تغییر اقلیم» عملکرد کشورهای توسعه یافته بهتر بوده است. در مورد سازوکار «اجرای مشترک» تنها کشورهایی که دارای عملکرد قابل قبولی میباشند، کشور هندوستان و مکزیک هستند. عملکرد کشورها در مورد سازوکار «تجارت انتشار» قابل قبول بوده است و روند رو به رشدی به لحاظ تعداد کشورهایی که در هر دوره زمانی به این سازوکار ملحق شدهاند، وجود دارد و در مورد «توسعه پاک» تنها 4 کشور موفق بودهاند.