نامنگاشتهای حیات آخرت در قرآن کریم در پرتو نظریه استعاره مفهومی
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه خلیج فارس
2 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی دانشگاه خلیج فارس.
3 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه خلیج فارس
doi
چکیده
زبانشناسی شناختی دانشی است که تحلیلی جدید از ابعاد مختلف فعالیتهای زبانی و ارتباط وثیق آنها با تفکر بشری ارائه میدهد و ورود آن به عرصه تفسیر و معنیشناسی قرآن تحولی جدید را در فهم نصوص قرآنی ایجاد کردهاست. یکی از شاخههای زبانشناسی شناختی معنیشناسی شناختی است که مبتنی بر رابطه میان زبان و ذهن است و از استعاره در آن به استعاره مفهومی تعبیر میشود. با توجه به سرشت استعاری قرآن برای دستیابی معرفت دینی و جهانبینی اسلامی باید دانست که استعارههای قرآن ساختار مفهومی خاصی را در شناساندن معارف هستیشناختی و معرفتشناختی تفکر بشری دنبال میکنند و قرآن کریم با این سرشت استعاری میان ساحتها و عوالم گوناگون ارتباط برقرار نموده است که بر اساس آنها جهانبینی قرآنی شکل میگیرد؛ از اینرو بهکارگیری رویکرد استعاره مفهومی در فهم مفاهیم قرآنی میتواند مهم و اثرگذار باشد. هدف از این پژوهش بررسی نامنگاشتهای حیات آخرت در قرآن کریم با استفاده از نظریه استعاره مفهومی که اولینبار توسط لیکاف و جانسن مطرح شد با استفاده از رویکرد توصیفی-تحلیلی میباشد. قرآن با بهکارگیری استعارههای مفهومی در تفسیر حیات اخروی تحول و انقلابی عظیم در شناساندن جهان پس از مرگ ایجاد میکند. یافتههای این پژوهش در قالب شناخت استعارههای مفهومی جهان پس از مرگ در قرآن با انتقال از فضاهای ملموس و قابل شناخت به فضاهای ذهنی و نامأنوس دریچههای جدیدی از ساختار نظاممند و شبکههای درهمتنیده مفاهیم معرفتی قرآنی را بر روی قرآنپژوهان میگشاید.